Elvin Jones - Midnight Walk (1966)

Ik weet niet hoeveel chaos je moet verwachten op een plaat die Midnight Walk heet, maar voor een plaat met een drummer als bandleider (en dan ook nog déze drummer) klinken de eerste twee tracks vrij folky, bijna trad jazz-achtig. In combinatie met twee gematigde blazers (Elvins broer Thad op trompet en Hank Mobley op tenorsax) ontstaat er een beetje een lome, zelfs statische vibe die me niet direct lekker de plaat binnentrekt.

Dan al is de uitblinker pianist Dollar Brand (tegenwoordig Abdullah Ibrahim). Het derde nummer is de enige compositie die hij bijdraagt en direct de beste track van dit album. Rond diezelfde tijd begint Jones ook wat avontuurlijker te drummen en lijkt de rest ook een beetje wakker te worden. Het ontstijgt voor mij echter nooit het gevoel dat het 's avonds laat wel lekker wegluistert allemaal, maar dat ik niet verwacht dit nog vaak op te gaan zetten.