Leo Kottke - 6- and 12-String Guitar (1969)

1969... Deze man was zijn tijd ver vooruit. In feite is het country-blues, en dus vrij traditioneel, maar de manier waarop Kottke speelt, is absoluut revolutionair en vernieuwend te noemen. Vandaag de dag nog steeds wereldwijd aanbeden door veel (twaalfsnarige) gitaristen. Een icoon op gitaargebied. Een soort tussenstap tussen Mississippi John Hurt en Harry Sacksioni.

Ik mis ergens in je omschrijving de naam John Fahey, Stijn_Slayer...

(het is niet zonder reden dat het op het label van Fahey is uitgekomen, zijn manier van spelen was nl. een grote inspiratie bron voor Kotke in deze periode).

Ja, dit album heeft absoluut ook wat weg van John Fahey. Ben wel meer onder de indruk van Kottke dan van Fahey, al wil ik die laatste niet tekort doen.

Hmm, ik heb dan weer liever Fahey. Die is zich zelf blijven vernieuwen zonder echt bagger te gaan maken. Latere werk van Kotke is echt verschrikkelijk.

Wat is er precies mis met zijn latere albums, Sietse? Een serieuze vraag, hoor.

Sietse,
Misschien kan je aangeven welke albums je verschrikkelijk vindt?
Ik ken lang niet alles wat Kottke (met 2 t's) gemaakt heeft, maar wat ik wel ken, vind ik niet verschrikkelijk. (Ook niet verschrikkelijk goed maar niet verschrikkelijk!)

Eigenlijk gaat het bij het album Mudlark al mis waar hij meer poppy dingen gaat doen en meer richting "traditionele" country gaat, en niet meer die ragtime. Heb een aantal albums paar jaar terug (net nadat ik deze had gekocht) geprobeerd maar geen kan me niet meer herinneren welke precies.

Het blijft een ontzettend goede gitarist, maar de nummers zijn gewoon niet bijzonder meer.

Dit vind ik Leo Kottke's mooiste cd en ook nog op het Takoma label van John Fahey. Zijn latere werk tot midden 80er jaren vind ik ook goed. Helaas werd hij toen getroffen door rsi aan zijn rechterhand en moest zich een andere stijl van gitaarspelen aanleren. De kwaliteit van zijn latere werk vind ik minder.