Leo Kottke - Ice Water (1974)

Het is nog even schrikken bij de opener 'Morning Is the Long Way Home'. Kottke is geen groots zanger en dat wordt hier enigszins pijnlijk duidelijk. Niet in elk nummer kan hij overweg met zijn stem, zo blijkt maar weer. Soms zingt hij meer als Johnny Cash of een soort Jim Morrison en dat werkt stukken beter. Toch is het natuurlijk zijn gitaarspel waarvoor je luistert en daarmee stelt hij absoluut niet teleur. Het knappe aan Kottke is ook dat hij zijn stijl steeds weer opnieuw uitvindt, waardoor hij niet snel gaat vervelen.

Ik vind "Tilt Billings" een hele vreemde eend in de Kottke bijt. Maar blijft ook na 40 jaar nog leuk.

Jaren geleden zag ik een optreden van Kottke in de Harmonie te Leeuwarden. Vooral een instrumentale virtuoos; hij zong slechts één nummer met zijn donkerbruine stem: Tom T Hall's Pamela Brown. Afkomstig van deze LP.

Waanzinnig mooi album van Kottke. Behoort tot zijn meest interessante werken. Een goede mix van vocalen, , instrumentaal en zangpartijen wisselen elkaar mooi af

Tja... Ik kan zijn stem dan meestal juist weer heel erg waarderen., ook in de openingstrack. Ongepolijst misschien, maar dat raakt mij dan juist wel. In combinatie met zijn virtuoze gitaarspel, een album om zeker zo nu en dan eens op te zetten...