Ulver - Messe I.X - VI.X (2013)

Hier heb ik veel zin in! Je weet nooit welke kant Ulver nu weer op gaat.

Het ziet er in elk geval weer intrigerend uit.

Reeds twee live platen dit jaar, en nu deze nog. Fijn is dat.

Ik hoop op minder zang deze keer.

Hopelijk weer een totaal nieuwe kant. De laatste platen lagen eigenlijk allemaal in het verlengde van elkaar. Ik zou wel graag een stijlbreuk wat dat betreft zien.

Shadows of the Sun vond ik erg goed, Wars of the Roses viel me nogal tegen. Benieuwd wat ze met dit nieuwe album zullen brengen.

Releasedatum verzet naar 23 september, voor degene die hem niet kunnen vinden.
Na de teasers ben ik weer laaiend enthousiast, lijkt meer richting klassieke invloeden te gaan. Kom maar op!

Digitaal komt hij op 1 september uit via Bandcamp en op 23 september pas op Spotify en iTunes. Kscope zal trouwens de fysieke release distribueren.

Dan kan ik je blij maken, want dit album is zowat volledig instrumentaal op paar zangstukjes na.



En ook dat kan ik bevestigen, dit is een stijlbreuk. Rock en Metal zijn nergens op dit album te horen, dit gaat richting klassieke muziek met invloeden van Electronic. Na de eerste luisterbeurt weet ik nog niet helemaal wat ik ervan moet vinden, even wennen weer. Maar dat is vaker bij Ulver.

Straks in de lunchpauze even luisteren via bandcamp. Ben wel 1 van de 100 gelukkigen die de gelimiteerde vinyl editie te pakken konden krijgen. Helaas nog even wachten...

Ik ben echt razend benieuwd. Wars of the Roses was echt een groeiplaat, dat zal met deze gok ik niet anders zijn.

Één keer beluisterd via bandcamp, en ik was al direct weer verkocht

Het nummer Glamour Box sprong er voor mij echt uit.

Dit is toch weer een ander Ulver. Je zou het een dark ambiënt etiketje kunnen geven. Het deed mij erg denken aan The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble, of misschien nog meer hun live alter ego. Dreigend, somber, soms heftig.

Cijfer volgt als ik de LP en digitale download een paar draaibeurten heb gegund

Even de genre tags naar Avant-Garde/Electronic veranderd aangezien hier compleet geen rock of metal te horen is.

Ulver weet ik nooit zo goed te plaatsen in de constellatie waarbinnen zij beweegt sinds zij van het metalpadje afraakten. Wat ik wel weet, is dat ik veel van die releases goed kan waarderen. Soms is het wat uitbundig, soms weer ingetogen maar altijd erg sfeervol. Messe Messe I.X - VI.X is daarop geen uitzondering ondanks dat het weer heel anders klinkt dan Blood Inside of Perdition City.

Alleen al de zorgvuldige opbouw van het beklemmende openingsakkoord, is genoeg om door de knieën te gaan. Daarin vermengt men enkele dissonant klinkende elektronica met klassieke elementen waar heel nog sporadisch Garm de boel komt opluisteren met koorgezang.

De boel moet nog even op mij inwerken maar de eerste luisterbeurt biedt alvast een aaneenschakeling van stemmige treurmelodieën. Niet al te complex maar wel heel raak. Ja, en ik houd daarvan.

Lees mijn recensie van Messe I.X-VI.X op Zware Metalen.

Ulver is een muzikale kameleon. In 1995 debuteerde de band met de black metal-klassieker Bergtatt, Ulver had gelijk een zeer typerend geluid. Door de jaren heen zijn deze Noren door veel verschillende gedaantes heen gegaan en de rock/metal-invloeden zijn steeds minder aanwezig. De platen uit het vorige decennium gingen richting elektronica en in 2012 werden psychedelische pareltjes uit de jaren '60 naar de verwrongen sfeer van de band gezet op het album Childhood's End...

Goed verhaal Don. Ik kan me er goed in vinden. Ik beleef meer plezier aan deze dan Wars Of The Roses. De gedoseerde manier waarop het orkest gebruikt wordt moet eens goed naar gekeken worden door sommige bands. Rete-effectief. Al mogen van mij de stembanden Garm toch weer een tikkie vaker ingezet worden.

Ja, het is bijna jammer dat Garm zo weinig te horen is. Toch werkt het gelukkig wel op dit album.

Hopelijk is ie weer wat vaker te horen op de volgende plaat (Messe VII.X-X.X ??)

Apart album voor deze metal band.
Af en toe zelfs klassiek aandoend dan weer erg electronisch, klinkt allemaal wel spannend in het begin maar mij gaat het op ten duur wel vervelen.

Ulver is eigenlijk al 15 jaar geen metalband meer.

Valt me toch wat tegen uiteindelijk, maar wie weet kijk ik er over een aantal jaren totaal anders tegenaan.

De muziek is vrij minimaal, en ik kan mij voorstellen dat mensen dit niets vinden.

Het is wel een groeiertje, en omdat veel stukken vrij zacht zijn moet je écht voor deze muziek gaan zitten. Het liefst met een koptelefoon.

Even luisteren tijdens het koken of Candy Crush spelen werkt niet echt

Wel weer erg goed hoor.
Het is idd erg minimaal en schuurt soms zelf tegen het dark - ambient aan.
De perfecte dosering van strijkorkest en electronica,niet al te veel Garm.
Niet om zo maar op te zetten,maar met een topkwaliteit koptelefoon op een rustig plekje in huis.
Het raakt me,ik vind het geweldig.

Ik luister dit nu voor de tweede keer vandaag en dit bevalt me echt heel erg! Hier komt een hoog cijfer aan, ik begin met 4*.

Waarschijnlijk het beste dat ik al van Ulver heb gehoord.

Wie dreiging warm kan laten klinken en melancholie koud, verdient sterretjes. Sfeerzetting is alweer subliem, en de vocale delen (die ik meestal minder smaak) blijven beperkt - en staan, wanneer toegepast, volledig in het teken van het nummer. Balans tussen klassieke muziek en elektronica is zeer overtuigend. Minimalistisch, zonder zich te verliezen in al te abstracte experimenten (wat wel eens durft gebeuren in eerder Ulver werk).

Ja, het was een mooie wandeling doorheen de slapende stad gisteren. Een koudwarme tocht vol gevaar en veiligheid, opwinding en rust. Toppertje.

Verassende combinatie


Sunn O))) en Ulver

Weinig verrassend hoor. Sterker nog: dit hadden ze al veel eerder moeten doen!

Je kunt hier al een stukje horen

Spannend album, waarbij ik het eerste nummer wel het beste vind. Ik vind het geheel wel iets filmisch hebben en gezien ze ook soundtracks schrijven is dat niet geheel vreemd. De combinatie tussen de strijkers en elektronica is subliem.

De eerste 3 nummers weten mij wel te boeien maar vanaf de zanger zijn mond opentrekt werd ik uit de trip geslingerd. Ten eerste haalt het de sfeer uit het album en ten tweede vind ik het geen goede zanger op de koop toe.

Garm geen goede zanger? Hoor je niet vaak.

Evenals popstranger kan ik de eerste 3 nummers waarderen, prachtige stukken. De zang weet je dusdanig uit die sfeer te trekken dat het luisteren ernaar als een teleurstelling voelt.