Edenbridge - Shine (2004)

minder dan z'n voorgangers maar nogsteeds top

Aboluut meesterwerk, met bloedmooie melodieen, dit 4de studioalbum van kwaliteitsband Edenbridge uit Oostenrijk. Zangeres Sabine Edelsbacher zingt weer de sterren van de hemel. Luister maar een bijvoorbeeld naar "Shine", "Centennial Legend", "Wild Chase" en "What You Leave Behind"
Aanrader, vooral in de mooie digi-pack uitvoering.

Dit neem ik toch eventjes terug!!!!! na de zoveelste herbeluistering zijn de zaakjes anders geworden, PRACHTIG!!!! wat een stem heeft die sabine zeg!! Staat als een dijk versterkt met honderden zandzakken!!!ligt voor mij persoonlijk tot de beste zangeres in de metal!!! en het instrumentele gebeuren ook, die gasten kunnen SPELEN!!! niet vatbaar gewoon, wat dit met je doet!!! GENIAAL!! dat is het enigste woord wat besteed kan worden aan deze grandioze band

Aangenaam album, al kunnen niet alle nummers mij boeien.
Vooral de eerste 4 nummers springen eruit.

De bonus track 'On Sacred Ground' is zeker en vast de moeite waard om de digipack aan te schaffen.

Het eerste dat ik hoorde van Edenbridge. Het bevalt me allemaal wel, vooral Wild Chase en The Canterville Ghost. Het is origineel, intelligent, en het loopt als een trein. Een minpuntje is dat de zangeres na een tijdje een beetje jankerig overkomt, maar dat is puur een kwestie van smaak.

Mijn eerste kennismaking met Edenbridge, en het heeft een tijdje moeten duren, eer dit album me echt kon bekoren. Maar gelukkig heeft dit album nu steeds vaker m'n CD-speler mogen vullen en zijn de klanken steeds aangenamer gaan klinken. Kortom: een groei-album.
In eerste instantie struikelde ik een beetje over de zang, die zoals Liampie al aangaf, soms wat 'jankerig' kan overkomen, maar als je je daar dan ook eenmaal overheen hebt gezet, blijft er zowaar een muzikaal juweel over waar je U tegen mag zeggen. En uiteindelijk vergeef je Sabine ook voor dat ene minpuntje, want qua zang heeft ze gewoon een hele mooie stem.
Prachtige en pakkende nummers schotelt Edenbridge voor. Een mooie, evenwichtige combinatie van epische en meer uptempo nummers met zo nu en dan een schitterende ballad. Het zijn vooral de ballads waar ze erg sterk mee zijn, zoals het ontroerende Centennial Legend en het bloedmooie On Sacred Ground (die gitaarsolo!!!). Maar eigenlijk heeft elk nummer wel z'n eigen smoel, waardoor er sprake is van een boeiende en afwisselende plaat, die vooral liefhebbers van Nightwish zouden moeten aanspreken. Hierbij wil ik wel duidelijk melden, dat om dit af te doen als de zoveelste Nightwish-kloon, dit kortzichtige onzin is. Edenbridge heeft namelijk een compleet eigen geluid en vooral het grandioze gitaarwerk van Lanvall en de zang van Sabine, kenmerkt de sound van deze uitstekende band.

De weergaloze opener doet enigszins aan The Gathering denken en als de band wat meer up-tempo speelt lijkt het verdraaid veel op (de oude) Nightwish. Zeker als de Oosterse en folkloristische inslagen om de hoek komen kijken.

We hebben dus te maken met FF/Gothicmetal van de zuiverste soort. Melodieus is dit namelijk wel en de zang van Edelsbacher bevalt me goed. What You Leave Behind en zogezegd de opener zijn fraaie uitschieters.

Ik vind het wel fijn, maar de band heeft voor mijn gevoel soms een gebrek aan een eigen gezicht.

Dankzij de hierboven bericht hebbende user heb ik het nummer "Shine" gehoord in een of andere ladder. Dat was voor mij reden genoeg om het hele album te beluisteren, maar hetzelfde niveau wordt helaas niet nog eens gehaald. Edenbridge maakt hele degelijke female fronted symfonische/progressieve metal, maar hoewel ik niet meteen een band kan noemen waar het op lijkt is het niet bijster origineel. Zelfs het geweldige titelnummer bevat goed uitgebuite clichés, en dat komt niet altijd even goed uit, zoals op "And the Road Goes On". De zangeres doet mij denken aan een kruising tussen Anneke van Giersbergen en Charlotte Wessels. Wat de band dan wel weer siert is het ontbreken van te simpele poppy deuntjes, zoals genregenoten als Delain of Within Temptation, of zelfs Nightwish nog wel een willen doen. Ook flirten ze veel met Oosterse invloeden, maar afgezien van "Wild Chase" voegt het ook niet zo veel toe.

Eigenlijk vind ik dit een heel degelijk album, want nergens erger ik me echt, maar tegelijkertijd word ik ook vrijwel nergens echt gepakt, behalve op het titelnummer dan.