Aan de berichten van
muziekobsessie en
Poles Apart heb ik eigenlijk niets toe te voegen. Deze week vond ik eindelijk tijd om het op mijn gemak te beluisteren, maar dat moest helaas wel met behulp van Spotify, want op cd heb ik het nog niet kunnen bemachtigen.
Al heeft Mike Hurst dan niet zo'n bijna volmaakte stem als bijvoorbeeld Scott Walker, zijn stemgeluid is wel aangenaam en kleurrijk, en volmaakt geschikt om de songs op dit album te vertolken.
Bovendien getuigen de arrangementen van grote muzikaliteit; vooral de orkestpartijen vind ik écht weergaloos. Ten onrechte enigszins vergeten album - al is het natuurlijk niet de enige...
