Tanita Tikaram - Lovers in the City (1995)

Haar debuut kwam samen met een stroom van vrouwelijke singer songwriters en trok meteen de aandacht. "Good tradition" en "Twist in my sobriety" zijn hitgevoelige songs waarmee zij gelanceerd is en met de tweede plaat slaagt zij er niet in om de aandacht vast te houden. Dat is wel een beetje onverdiend van de tweede is sterker dan de eerste maar kent geen uitschieters. Daarna verdwijnt Tikaram uit beeld maar met deze plaat is zij in een keer terug. Het is de sterkste in haar oeuvre maar hij loopt commercieel gezien voor geen meter. Wederom niet verdiend. Dames en heren platenkopers; ik ben er trots op dat ik als eerste op deze plaat mag stemmen. Wat mij betreft volgen er nog velen.

een half jaar later heeft nog steeds niemand anders dan ik een stem op deze plaat uitgebracht. Dat is raar, de plaat is echt leuk.

..nou vooruit dan..een stem van mij; desalniettemin blijf ik toch maar de eerste van Tanita draaien..

Tanita heeft tussentijds weinig gescoord. Dat is jammer voor deze leuke plaat.

Snakeskin, ik ben het 100 % met je eens.
Wat een prachtplaat.. My Love Tonight... zucht!

Ergens vreemd he, dat haar muziek niet aanslaat. En dat met haar stem, ik snap het niet!

Tanita is trouwens momenteel bezig met een nieuwe plaat.

er wil maar geen schot in komen in deze goede plaat. Vandaar dit stukje. Dames, heren, jongens, meisjes, ladies, gentlemen: Tanita Tikaram en haar plaat "Lovers in the city" is veel leuker dan het aantal stemmen doet vermoeden. Allemaal luisteren, allemaal kopen, allemaal stemmen.

Eens, aantal mooie nummers, ook aantal wat minder, toch al met al uitstekende plaat en een erg mooie stem

Weer even een stukje voor Tanita schrijven. Dat is ook wel nodig als u ziet hoe zij er bij zit. Totaal verloren. Net een mooie plaat gemaakt, wordt ie volkomen genegeerd, zij snapt er niets meer van. Ik ook niet. Allemaal stemmen.

De albums van mevr. Tikaram zijn altijd heel erg melancholisch en redelijk somber, daar moet je van houden. Na Ancient Heart werd elk album minder, met 11 kinds als negatief hoogtepunt (ze mompelde het hele album vol). Dit is echter weer de Tanita die ik graag hoor. Prachtige songs over liefdesverdriet en eenzaamheid. I might be crying is van uitzonderlijke schoonheid, haar beste liedje ooit. Bloodlines en Feeding the witches zijn onheilspellend. Wonderful shadow geeft licht aan het eind van een donkere tunnel.
2 tips: niet beluisteren na een relatiebreuk, depressiviteit gegarandeerd. En Yodelling song overslaan

Voor mij blijft Ancient Heart de favoriet, en de tweede gaat ook nog wel. Deze cd vind ik eerlijk gezegd slaapverwekkend en is niet mijn ding. Hierna ben ik gestopt haar te volgen, dus misschien dat het latere werk weer wat beter is.

Ja, haar debuut steekt met kop en schouders boven haar overige albums uit. Tenminste, voorzovber ik dat kan beoordelen, want ook bij mij was dit de afhaakplaat. Waarbij ik wel het idee heb dat dit een goede tweede is, samen misschien met The sweet keeper.

Ik vind deze ietwat wisselvallig, maar er staan wel een paar heel mooie nummers op, met name I might be crying en het titelnummer. Om te beginnen moet je van haar stem houden: nogal zwaar, en in combinatie met het veelal zwaarmoedige repertoire op deze plaat word je daar niet vrolijk van. Yodeling song is een misser, maar voor de rest is dit best een mooi plaatje, dat zijn schoonheid pas na meerdere draaibeurten prijsgeeft.

Oei oei oei wat is I Might Be Crying een wonderschoon nummer. Zojuist voor het eerst gehoord en ben meteen hooked.