Coldspell - Frozen Paradise (2013)

Lekkere, modern klinkende melorock met lichte metalinvloeden. Basskickdrum ligt nogal hard in de mix, wat het wat aggressie meegeeft.
Verder vallen het uitstekende gitaarwerk en het nagenoeg accentloze zangwerk erg positief op.

Hier en daar doet het me wat denken aan bands als Elegy en Labyrinth.

En wederom Zweden zou je haast denken en in breder verband zou je Scandinavië kunnen noemen als vaandeldrager van goed verzorgde hardrock met aandacht voor prima composities. Nergens vernieuwend of inventieve snufjes maar wel heel degelijk en goed doordacht. In de persoon van Niclas Swedentorp heeft de band een zanger in de gelederen die zich als een vis in het water voelt met dit songmateriaal. Tel de strakke ritmesectie hierbij op en de onmiskenbare invloed van Europe en je hebt een idee waar dit heen gaat. Hoewel Coldspell wat steviger uit de hoek komt en zeker geen kopie vormt van Joey Tempest en consorten. Dat wil niet zeggen dat Frozen Paradise een absolute topper vormt, daarvoor kent de plaat te weinig echte uitschieters en sleept het geheel wat te lang voort. Daarnaast mis ik een stuk muzikale ontwikkeling sinds het prima debuut; Infinite Stargaze. De nummers kennen veelal dezelfde opbouw om vervolgens uit te buiken met een aanzwellend refrein, hoewel nergens slecht is de verassing er ook wel enigszins af. Conclusie; zeer degelijk en met zorg gemaakt maar hier en daar ook wat inwisselbaar.