Henry Cow - Western Culture (1979)

over zappa invloeden gesproken

sjezus dit is zappa himself maar dan met de helft minder diepgang

Natuurlijk zijn er overeenkomsten, maar het grote verschil is dat bij Zappa toch vaak de Humor om de hoek kijkt, zeker ook bij zijn min of meer klassieke stukken. Het is meestal licht kolderiek te noemen. Daarnaast hield hij ervan om alles op papier te zetten, te componeren zogezegd, terwijl dit album de splijtzwam betekende voor dit veel te onbekende collectief omdat het merendeel is ontstaan door vrije improvisatie. Fred Frith doet nog wel mee op dit album, maar alle composities zijn van Hodgkinson en Cooper. En als ik eerlijk ben: Henry Cow weet de spanning er meer in te houden dan Zappa op zijn 'soortgelijk' werk door de stukken relatief kort te houden. Ook vind ik de klankkleur te verschillend om bovenstaande opmerking van Joy te onderschrijven. En diepgang? Volgens mij stond Zappa garant voor veel vakmanschap, inventiviteit enzovoorts...maar niet voor diepgang - in de zin van het opwekken van diepere zielenroerselen. Daar was hij m.i. behoorlijk allergisch voor.
Dit is een mooie plaat, maar zeker niet hun beste. Luister eens naar In Praise Of Learning. Leg End of Unrest...hoort, zegt het voort!

Ik ken Zappa niet goed genoeg om echt te kunnen beoordelen of Henry Cow daarop lijkt. Ik neig ernaar om dat te ontkennen.

Henry Cow heeft zijn voeten stevig in de britse avantgarde en heeft ook talloze invloeden uit de Canterbury Scene. Het is duidelijk een luisterplaat, want als je niet goed je aandacht bij de muziek houdt, dan raak je snel geïrriteerd door de vele, snelle en vreemde overgangen in tempo en nootsoorten. De vele dissonanten en vreemd geplaatste accenten helpen ook niet mee om de muziek toegankelijk te houden. Ergens heeft het ook wat weg van de totale gekte waarmee Fripp en King Crimson soms mee kwamen aanzetten.

Deze plaat luistert als een expressief schilderij; op het eerste gezicht (of gehoor) een totale chaos, maar bij diepere inspectie, een kundige, virtuoze en goede verzorgde plaat. Neemt niet weg, dat ik de eerste twee werken van de band veel beter geslaagder vind. Deze laatste Henry Cow-plaat zet mij dan wel weer op het spoor van de groep Art Bears, waar ik ook maar eens in moet gaan duiken.