Pseudo Echo - Autumnal Park (1984)

Nu de jaren 80 weer helemaal in zijn, heb ik deze CD maar even toegevoegd. Dit meer dan 20 jaar oude debuut van de Australische band Pseudo Echo is echt een voortreffelijke new wave plaat. Alles wat tegenwoordig weer hip is zit er in, beetje zwaarmoedige zanglijnen, dansbare ritmes, vette keyboards, trendy gitaarrifjes en synthetisch klinkende drums. Verplichte kost voor de liefhebbers. 4,5*

Ik kan me nog herinneren dat ik met deze groep kennis heb gemaakt via de LP Show van Wim van Putten. Ik was onder de indruk van de muziek, maar had de groepsnaam niet goed gehoord, alleen iets met Echo was er bijgebleven. Dat is moeilijk zoeken, dat kan ik je verzekeren (we kenden nog geen internet, laat staan Google ). Later kwam ik deze LP bij toeval tegen in de uitverkoopbak, en heb hem toen natuurlijk meteen gekocht. De LP heb ik nog steeds. In mijn herinnering was het inderdaad een prima album, met See Through en From the Shore als hoogtepunten.

Momenteel het nummer walkaway aan het beluisteren. Erg fijn moet ik zeggen.

De Cd release is echt een aanwinst prima jaren tachtig synthpop, die bij tijd en wijle sterk aan Ultravox doet denken. See Through, Walkaway en het instrumentale titelnummer zijn hoogtepunten van een verder voortreffelijk album.

Op hetzelfde label verschenen ook de Cd's 301 Demo Sessions en Autumnal Park - Live..

Ik heb dit album op vinyl en zelf overgezet naar CD. Bij toeval gekocht eigenlijk. Ik zag de LP voor weinig in de winkel en ik werd aangetrokken door de mooie hoes. Het lettertype van de bandnaam Pseudo Echo deed me denken aan die van Ultravox op "Vienna"... Een gokje gewaagd, het album gekocht en ik heb er nooit spijt van gehad.

De electronische drums die we kennen uit het debuutalbum van Talk Talk (Simmons drums?) horen we hier ook op Autumnal Park.

Erg lekkere jaren 80 synthpop muziek van deze band uit Australië. Vreemd dat dit nooit echt bekend is geworden in Nederland.

Dit synth album galmt nu voor de eerste keer door de boxen, ik vrees dat dit wel heel commercieel en gelikt klinkt.

Die elektronische drums ervaar ik niet als positief, het klinkt allemaal nogal gladjes.
Radiopop die nooit de radio heeft gehaald. Dancing Until Midnight en Walkaway lijken me de betere nummers. Het klinkt als Duran Duran, Animotion, Fiction Factory en de wat commerciëlere Ultravox; kortom de 80's nostalgicus in mij zal dit zo nu en dan wel eens draaien maar daarbuiten zou ik het niet meteen als aanrader aanprijzen.

Ondanks dat ik enkel dit album heb besteld zit er ook nog een '301 demo sessions' bij.

Verbaasd over het hoge gemiddelde gerealiseerd door gelijkgestemden krijgt deze nog eens een draaibeurt. Dit is toch echt niet zo bijzonder? Ik vind het niet het niveau halen van bekendere bands als Duran Duran, zelfs niet van een Ultravox...

Ik voel 'm ook niet zo. Veel overgeproduceerde gitaren en nasaal gezang. Waar het bij Duran Duran wellicht wél werkt, komt 'ie hier niet voor de volle honderd procent over. Het is best wel kitscherig ergens. Ik heb liever de wat donkere synth-pop gok ik.