Cusco - 2000 (1992)

2000 is volgens mij een soort van internationale heruitgave van het een jaar eerder in Duitsland uitgebrachte Cusco - Sielmann 2000 (1991) en dit album wordt deels overlapt door een aantal van dezelfde tracks die ook op deze voorganger prijken.
Cusco's 2000 is dan ook, net zoals opvolger 2002 voor zover ik weet, voor het grootste deel de soundtrack van de Duitse natuurdocumentaire-serie Sielmann 2000 en bevat voor een deel nieuw opgenomen, meer orkestraal klinkende versies van Cusco-klassiekers zoals "Galapagos", hier omgedoopt tot "Islands of the Galapagos", "North Easter" (die erg stoer klinkt in deze versie) en het, in deze variant, behoorlijk episch klinkende "Flying Condor".

Over het algemeen is Cusco lekker op dreef op dit album met stuk voor stuk heerlijke, aangenaam in het gehoor klinkende instrumentale muziek met een elektronisch randje en hier en daar zelfs wat heuse orkestratie. Maar zoals ieder album en dat van Cusco niet uitgezonderd, zit er altijd wel een niemendalletje bij. En dat is dit keer voor mij persoonlijk "South America".

Maar gelukkig is het leeuwendeel gewoon aardig goed te noemen en heb ik dan ook een zwak verder voor nummers zoals het prachtige "Rift Valley", wat overigens werkelijk een pareltje van absolute wereldklasse is.

Of wat te denken van het iets donkere getinte "Dark Fascination" (goh!), wat een bombastische, tegelijk energieke boost binnen de muziek van Cusco voor de dag legt.

Plechtig en theatraal klinkt vervolgens "Canada - Last Paradise" en is eigenlijk net zoals de rest van de muziek op dit album een bewijs hoe ongelooflijk afwisselend en veelzijdig Cusco voor de dag komt. Iets wat dit album zeker z'n pluspunten geeft.

"Serengeti" brengt meer rust en sereniteit met zich mee en oh, wat klinken de synthesizers hier toch ongelooflijk lekker trouwens. Slechts de synths en een bescheiden, maar effectief ritme zorgen hier voor een doeltreffend effect. Voeg daarbij ook nog even dat typische (elektronische) panfluitje toe en je hebt één van de parels van dit album te pakken. Kort, maar krachtig.

"Rhythm of the Wilderness" kent weliswaar een ietwat vreemdsoortig ritme, maar tegelijkertijd klinkt het wel erg pakkend. Voeg daarbij een opzwepend melodietje als hoofdthema, en wederom een lekker Cusco-nummer is het eindresultaat.

En wat klinkt Cusco weer prachtig op het romantisch geladen "Africa - Afrika". De orkestrale aanpak op dit nummer zorgt voor een wonderschoon thema.

Het album eindigt met het al eerder genoemde "Flying Condor" en deze versie klinkt erg groots en majestueus dankzij de toegevoegde orkestratie. Sowieso is dit nummer misschien wel één van de meest toonaangevende nummers door Cusco geschreven, echter klinkt ie in deze orkestrale uitvoering gewoon buitengewoon goed.

Conclusie is dat ik 2000 zomaar één van de betere Cusco-albums vind. Ik kan niet helemaal de vinger erop leggen waarom ik dat vind, aangezien veel Cusco-albums erg veel op elkaar lijken. Maar iets weet me hier net even meer te raken dan op andere van hun albums.
Kortom: 2000 is een plezierig en onbezorgd album die eigenlijk op één track na (puur persoonlijk, ieder ander kan dit net zo goed juist één van de beste van het album vinden), zeer aantrekkelijk in het gehoor liggende muziek bevat waar menig mens vrolijk van zou moeten worden.