Camel - Harbour of Tears (1996)

Luister alleen Irish Air. Hoe daar de gitaar is ingemixed. Ik werd de eerste keer dat ik het hoorde volledig omvergeblazen. Alles wat je moet weten.
Daarna kan het niet meer stuk en gaat het niet. Wellicht nog beter dan D&D.

Prachtige aansluitende tour in Tivoli ook met een integrale HOT en vele vele klassiekers.
Jammer alleen dat op Coming Of Age niet alle nummers staan.
Ook lekker is dat Latimer naderhand uit de kleedkamer komt en uitgebreid tijd heeft voor zijn fans.

Sterk, wat zwaarmoedig aandoend conceptalbum over de armoede, hongersnood en daaropvolgende emigratie van vele Ieren op zoek naar een betere toekomst. Latimer laat hierin indrukwekkend gitaarspel horen.
Het geheel heeft wat folkinvloeden die mooi aansluiten bij het typische Camel geluid. Ik was zeer recent in Ierland en een bezoek aan de 'Harbour of Tears' mocht natuurlijk niet ontbreken waarna op de vliegreis terug het album weer eens integraal werd beluisterd, behalve het langdurige zeegeruis op het eind.

Vandaag beluisterd in zowel de live uitvoering op Coming of Age en deze studio versie. Ik denk melodisch toch wel het allermooiste Camel album.

Overigens vraag ik me af waar de uitdrukking "Sent home the slates" vandaan komt. Mijn Engelse contacten zegt die uitdrukking niets. Uit de context van de song lijkt het me dat het over verdiend geld gaat wat terug naar huis in Ierland wordt gestuurd, maar blijkbaar is het geen gangbare uitdrukking. Weet iemand hier meer over?

Andrew Latimer heeft een outtake van dit album gepost op z'n bandcamp met een prachtige gitaarsolo:

Second Chance | Andrew Latimer - andrewlatimer.bandcamp.com

En om nog even terug te komen op m'n post hiervoor, "slates" zijn een soort stenen die vaak als dakbedekking werden gebruikt, vooral nadat de trein gemeengoed werd.

Heerlijk album dat met iedere luisterbeurt groeit. De folkelementen vind ik prima bij Camel passen. En uiteraard bereikt Latimer met zijn gitaarspel grote hoogten.

De live-uitvoering op Coming of Age is op zich prima, maar ik geef toch de voorkeur aan de studioversie.

Ik vind dit album, samen met Moonmadness, Rain Dances en A God and a Wink de vier beste albums van Camel.

A Nod and a Wink , verder wel eens dat A Nod and a Wink bij de Camel top hoort.