Black Sabbath - The Sabbath Stones (1996)

Is 'Loser gets it all' een nieuw nummer voor dit album gemaakt?

Volgens mij is dat een Japanse bonus track afkomstig van "Forbidden".

Ik kan dit enkel maar bevestigen: het klopt!

Loser Gets It All is ook de reden dat ik deze cd heb gekocht.

Deze cd is een soort van 'best of' van Black Sabbath uit hun IRS-periode (1989-1995), waaraan als een soort van bonus een nummer van Born Again, Seventh Star, en The Eternal Idol zijn toegevoegd. Tenminste, volgens het boekje.
Kortom, eigenlijk focust deze cd op de periode met Tony Martin en een hele rits muzikanten, en wordt de Dehumanizerperiode en passant ook nog even meegenomen.
De cd begint in ieder geval goed, met de 3 beste nummers van het beste album uit de bovengenoemde periode. Van het eveneens goede TYR mis ik Anno Mundi en Jerusalem, die ik graag had gezien in plaats van het mij niet echt boeiende drieluik Battle of TYR/Odin's Court/Valhalla.
Dehumanizer, met Ronnie James Dio achter de microfoon, in plaats van Tony Martin, komt er een beetje magertjes af. Naast TV Crimis hadden ook Computer God en I, of Buried Alive wel een plekje op deze cd gemogen.
Van het zwakke Cross Purposes en Forbidden zijn de beste nummers hier wel present.

Al met al is dit niet een cd waarmee ik zou beginnen als ik Black Sabbath zou willen leren kennen. Voor de liefhebber die de beste albums met Ozzy en Heaven and Hell en Mob Rules in de kast heeft staan, is dit wel een aardige aanvulling.

3.5*

Onevenwichtige samenstelling van de Black Sabbath periode na hun glorie dagen. De albums konden toen al geen potten breken en de beste daarvan (eternal idol) is slechts met 1 nummer vertegenwoordigd. (En het afgrijselijke Forbidden met 3) Nou is zanger Tony Martin ook oververtegenwoordigd op deze 80 min durende cd, en hoewel geen slechte zanger is mij dat wel iets teveel van het goede. Staan er dan geen enkele klassiekers op? Nou ja, eigenlijk niet. Voorruit Devil and daughters en The shining. Jammer, had meer ingezeten