Rob de Nijs - De Band, de Zanger en het Meisje (1996)

Ook dit album is goed, maar ook weer een andere versie van de single Lucinde. De eerste nummer 1 hit van Rob De Nijs staat er ook op Banger Hart. Van dat nummer is later de radiomix toegevoegd. Hier staat wel de radiomix van Lucinde op De Singles 1991-1997

De Tijd Staat Stil is een verschrikkelijk mooi liedje!

Robs 'covertour' gaat hier verder, 1, 3, 4, 7 en 10 zijn covers. 'Geef Niet Op' vond ik vroeger geweldig maar nu klinkt hij nogal braaf. Garth Brooks' origineel is beter.

'Het Meisje, de Zanger en de Band' is een zeer mooi nummer, ik heb me alleen altijd afgevraagd waarom het album ook niet gewoon zo heet.

Dan staat hier natuurlijk nog het overbekende 'Banger Hart' op. Best een goed nummer natuurlijk, maar Rob heeft zoveel betere nummers gemaakt die allemaal in de tipparade zijn blijven steken.

Tenslotte is 'Geschreven in de Wind' nog een prachtig nummer.

Ik ben in een gulle bui (moet kunnen) 4 sterren

Is er nu echt niemand die ook hoort dat Banger Hart een schaamteloze rip off is van John Parr's "St. Emlo's Fire"?

Heb dit vaak aan mensen gezegd destijds, niemand die het geloofde, tot de proef op de som werd genomen, en.. ja, dan zei men "goh, ja er is een treffende gelijkenis in de melodie". Nu vraag ik me nog steeds af of het toeval is of wel degelijk een "cover"/ plagiaat....

Ik ken helaas John Parr niet en dus ook dat nummer van hem niet.

Ik heb hetzelfde met Creep van Radiohead dat ik geweldig gepikt vind van The Air That I Breathe van The Hollies, vooral als het refrein aangezet wordt.
En niemand schijnt dat ook te horen, erg is dat als dat zo is hé ??

Best nog een aardig album van Rob, en ondanks de "wereldhit in Vlaanderen" Banger Hart, toch een iets minder album.
***

@c-moon: Misschien een wat late reactie op dit bericht, maar ik ben het volledig met je eens. De eerste keer dat ik Banger Hart hoorde viel het me meteen op dat het refrein op een paar nootjes na een exacte kopie is van het refrein van dat nummer van John Parr. Ik ben er ook 100% van overtuigd dat dit gejat is. Dit kan geen toeval zijn, daar hoef je echt niet aan te twijfelen. Het verbaast me dat ze daar nooit problemen mee hebben gehad. Althans, voor zover ik weet niet. Ik vind dat echt 'onbegrijpelijk. Ik kan het ook niet uitstaan dat je met dat soort jatwerk op nr. 1 in de hitparade komt en er ongestraft mee weg komt. Ok, het couplet is door hen zelf geschreven, maar de kracht zit hem in het refrein.

Alleen komt Banger Hart wel op1, en St. Elmo's Fire niet.
En laten we eerlijk zijn; Rob de Nijs verdiende die nummer 1 positie wel, hij heeft meer klassiekers in gezongen. Ik ken genoeg artiesten met een nummer 1 hit, die minder kwaliteiten hebben dan Rob de Nijs.
Banger Hart is voor mij meer dan het refrein, wat denk je van I'll Be Missing You van Puff Daddy; dat is pas jatten.

O, ik misgun het hem zeker niet, maar ik vind het toch een beetje sneaky om een pakkend refrein van een ander nummer te jatten en het vervolgens als een geheel eigen nummer uit te brengen. En ze wisten natuurlijk dat maar heel weinig mensen het origineel zouden kennen.

En dat anderen ook wel eens jatten is geen excuus vind ik. Maar goed, het zij zo.

St Elmo's Fire is toch niet zo onbekend dat maar heel weinig mensen het kennen ? Overigens zou ik niet te snel roepen dat iets 'gejat' is, het kan heel goed opnieuw bedacht zijn, eventueel onbewust gebaseerd op.
De Nijs hoeft het niet van jatwerk te hebben.

Ik heb niet zo heel veel met Rob de Nijs, tis allemaal wel leuk wat hij gemaakt heeft en er staan hier wel een aantal CD's in de kast omdat mijn vrouw het wel geweldig vind.
Maar ikzelf ben niet zo van zijn regen op het zolderraam waar dan weer een kaars de hele nacht voor staat te branden terwijl hij de hele zondag uit slaapt nadat hij met een oudere vrouw (volgens mij heette ze Bo) op het strand heeft gelopen om vervolgens als een malle babbe naar zuster ursula terug te gaan om een bitter biertje te nuttigen.

Maar toen ik in 1996 deze CD voorbij hoorde komen werd ik toch wel een beetje geprikkeld om hem nog eens te luisteren, en nog eens, en nog eens. En verdomd als het niet waar is zeg, ik begon het echt een goed album te vinden en BANGER HART zakte voor mij langzaam weg tot 1 van de mindere tracks op het album.
Het Meisje, de Zanger en de Band is een wonderschoon nummer net als De Donder Rolt en Lucinde, maar ook Backstage Blues knalt er lekker in.
Vorige week hoorde ik Banger Hart weer eens voorbij komen en dat bracht mij op het idee om het album weer eens te beluisteren.
Uiteraard was ik benieuwd of het album niet over de houdbaarheids datum was heen gegaan na 14 jaar, maar niets bleek minder waar. Het album staat nog steeds als een huis en ik mag nu denk ik wel concluderen dat het voor mij het beste album ooit is wat Rob de Nijs heeft gemaakt.

Nog een laatste flashback waarin ik moet toegeven dat ik ook Pur Sang een mooi album vond, maar Johnny Soldaat en Alles wat Ademt zijn daar wel de 2 sterkste tracks van die mij nooit vervelen.

de Band, , de Zanger en Het Meisje krijgt van mij een dikke 4,5 ster

En dan belt Rob zijn Amerikaanse vrienden " I'm number one with Bang Her Hard!"

Rest In Power,
Robert. ✝️