Curve - Pubic Fruit (1992)

Sommige bands krijgen nooit de eer die ze verdienen en Curve is wat mij betreft daar een sprekend voorbeeld van. Begin jaren '90 baarden zij opzien met een toen nog bijzondere mix van rock en dance die daarna veel geimiteerd is (met Garbage als bekendste trendvolger). Tussen de keihard knallende dansdreunen en scheurende gitaren door horen we de grootste attractie van de band; de zeer sensueel zingende Tony Halliday (die sommigen wellicht kennen van een liedje van Leftfield). Dit is hun beste werk, een verzameling van hun eerste 3 EP's die in Engeland terecht een grote mediahype veroorzaakten. De band bestaat nog steeds, maar meer dan een rol in de marge heeft er helaas nooit voor haar ingezeten. 5*

Ik wist niet dat deze compilatie bestond. Op basis van de EP's die ik bezit 4 sterren.
Vroeger kocht ik echt zo vaak singles en EP's, nu nooit meer! Eigenlijk zonde. Leuk voor later, die singletjes.
Het overige plaatwerk van Curve heb ik ooit verpatst, vond het steeds meer van hetzelfde worden. En van Garbage hou ik ook al niet.

nee,dit pakt me niet echt.vind het af en toe zelfs Madonna-achtig.omdat het niet mijn ding is, stem ik ook niet.

leuke sound...een ganse plaat gaat na een tijdje idd wat ééntonig worden.

Toch plezant* (= leuk) om nog eens terug te horen als de Ipod op shuffle staat.

Hoort dit thuis bij Shoegaze eigenlijk..?

Mooie verzamelaar van de 3 EP's van Curve plus de extended version van Fait accompli.

Die like a dog is zo'n geweldig nummer.