Arcturus - Sideshow Symphonies (2005)

net nog eens aangewaagd maar ontdanks de goede muzikanten & zang die Garm eer aan doet (maar zeker niet betef is), zijn de bulk van de nummers saai en (zeker voor Arcturus begrippen) behoorlijk oppervlakkig. Het heeft veel potentie maar maakt er maar een fractie van waar. Heel erg jammer,

1,5*

Goede plaat, met Vortex als waardige vervanger van Garm, met weliswaar weinig uitschieters maar wel een constante kwaliteit


5,0

Goede plaat, uitstekende muzikanten, prima zang, leuke nummer.
Inderdaad 'leuke' nummers. Ik mis een bepaalde spanning in de nummers. Saai en oppevlakkig is mijn inziens een beetje kort door de bocht maar het lijkt erop dat de nummers het product zijn van vele compromissen en daardoor het geniale van voornamelijk de eerste twee platen missen.
Desalniettemin een plaatje waar menig (black) metal band jaloers op is.
Een dikke 3.5!

Deze plaat deze week weer eens beluisterd.Het kan zijn dat het ontbreken van Garm en August Tidemann een aderlating is voor Arcturus. Dat betekent dat het album nooit zo goed kan zijn als het geniale The Sham Mirrors. De borduurt de band voort op dat thema en dat levert een handvol zeer boeiende songs op. Het maakt wel dat de verrassing er een beetje af is. Arcturus overrompelde in het verleden alleen al op de verrassing die elk album wel was. Oppervlakkig is het allerminst. De sfeerwisselingen en de aparte structuren in het bezwerende Nocturnal Vision Revisited bijvoorbeeld leggen wel degelijk diepere lagen bloot.
De stem van Hestnaes moet je wel liggen. Ik vind dat hij wel bij Arcturus past. Hij bezit een theatrale zangstem en een aardige scream. Conclusie: minder beklemmend en aansprekend dan The Sham Mirrors maar toch zeker zeer genietbaar.

Vorige week gekocht voor 5 euro en ik ben er heel blij mee. Vooral de zang van ICS Vortex (ex-Dimmu Borgir) tilt de nummers echt naar een hoger plan. Zo´n nummer als Shipwrecked Frontier Pioneer, wow! Naar mijn mening zitten de nummers vol met spanning en het zijn echt supermuzikanten die op dit album spelen. 4 sterren. Wie van de stem van ICS Vortex houdt moet nu ook zeker zijn soloalbum Storm Seeker gaan luisteren, echt de moeite waard!

Ik zat vanochtend eens wat Dimmu Borgir dingen te luisteren en wat me opviel was dat de werkelijke potentie van ICS Vortex daar naar mijn zin niet voldoende benut zijn. Verder dan wat stukjes waarbij je leuk kunt meezingen, ging het daar eigenlijk nooit.

Binnen Arcturus wist men daar wel meer raad mee. Ik heb het dan over die theatrale voordracht van hem die soms wat aan die van Roger Waters doet herinneren. In dat opzicht is het jammer dat Sideshow Symphonies op compositorisch vlak wat achterblijft bij de geniale voorgangers. The Chaos Path van La Masquerade Infernale leek mij een uitstekend uitgangspunt om de boel aan op te trekken.

Toch koos men op Sideshow Symphonies ervoor om wat meer binnen de kaders te blijven. Het levert, zoals eerder gesteld, helemaal geen slecht album op, hoor. Verre van zelfs. Maar er had volgens mij toch nog echt veel meer ingezeten.