New Model Army - Between Dog and Wolf (2013)

albumsampler;
YouTube - New Model Army - 'Between Dog And Wolf' Sampler

vandaag gekocht, eerste indruk is in ieder geval erg goed.

Oh yes een nieuwe NMA altijd goed!

Dan ben ik benieuwd naar de bevindingen van Deric, want de sampler kon me echt niet overtuigen. Een week of wat geleden keek ik nog op hun site, en ik meen me te herinneren dat daar stond dat dit album toch wel behoorlijk afwijkt van wat je van NMA mag verwachten !?

Vandaag red ik het niet meer om deze helemaal te luisteren, wat mij al gelijk positief opvalt zijn de drumpartijen, beetje tribal achtig..
Doet mij aan Siouxsie & the Banshees denken.

vanmiddag naar de platenzaak; vrijdagavond met een nieuwe NMA; beter kan het niet!!

heb altijd een zwak gehad voor deze jongens die albumsampler klinkt niet
verkeerd

Wat mij vooral opvalt is dat het een zeer ingetogen album is geworden. Gaat meer richting het solowerk van de heer Sullivan. Drumwerk is heerlijk en het karakterieke stemgeluid gaat nooit vervelen.

Deze ga ik nog zeker vaker draaien.

Ik vond het in eerste instantie ook ingetogen klinken, maar juist die drum maakt het opzwepender.
Zonder die drum zou het meer in het verlengde van het solowerk van Sullivan liggen.

Vanavond fijn luisteren en het New Model Army BDAW Magazine dat in de bus lag lezen!!!!

de muziek van de nma is nog steeds geweldig,ook de produktie is puik,en toch gaan de meeste cds van the new model army ook in nederland stilletjes voorbij...jammer jammer jammer!!!!
op 22 december zijn ze live i te bewonderen in dit kikkerlandje...ik zou zeggen mis die kans niet,je zult er absoluut geen spijt van hebben.

Mooie verrassende en prima plaat, ben al NMA fan sinds de eerste platen en ging voorheen trouw ieder jaar naar de concerten (Melkweg). De laatste jaren irriteer ik me daar meer aan het publiek en de band dan dat ik nog geniet van de muziek dus dat is afgelopen. Zo bescheiden de band vroeger was on stage zo ordinair is het nu geworden. Ik kan zelf helemaal niets meer met de "looks" van de band. Justin Sullivan was voor heen het wildste jongetje van de band maar ziet er nu uit als het braafste jongetje van de klas vergeleken met die andere pipo's. Muzikaal gezien top, visueel gezien ruk. Ik mis vooral de oude bassist + gitarist. Kan natuurlijk ook zijn dat ik te oud wordt...

Prima excuus voor hun vorige plaat ''Today Was a Good Day''. Want dat vond ik (helaas) het St. Anger van New Model Army. Heel veel ruige gitaren waar de stem van Sullivan niet voor geschikt is. De heren moesten dat zelf ook hebben ingezien en als antwoord daarop kwam dus ''Between Dog and Wolf'', een plaat die het niveau weer dreigt aan te tippen van eind jaren 80 waar ze met Thunder and Consulation het post-punk idee weer in zijn oude staat wist te herstellen. Sullivan is een geweldige zanger voor dit soort muziek, die zich onderscheidt door haar pakkende, bijna epische refreinen en goed geproduceerde nummers. De eerste 5 nummers zijn toch wel van een klasse apart, maar daarna kakt het helaas in en raakt New Model Army in herhaling. Dat is niet erg, want ik ben allang blij dat deze band nog kan bewijzen van grote waarde te zijn voor de muziekwereld.

Vanmorgen zat ik te snuisteren tussen al het moois dat 2013 voortgebracht heeft en dit album sprong me in het oog. Sinds een uurtje bevind ik me tussen hond en wolf.

First things first: de articulatie van de zanger kan ik nauwelijks verdragen. Het bezorgt me vieze donderdagvoormiddagrillingen.

Verder enigszins genietbaar plaatje dat echter niet uitnodigt tot herhaalde luisterbeurten. Momenten zoals de finale van Qasr el Nil Bridge zijn wel het vermelden waard, niet in het minst omdat die vermaledijde zanger dan eindelijk eens zijn mond houdt. Het dient gezegd; ik knap niet vaak af op een stem. Ditmaal kan ik er echter niet omheen.

En dan heb ik het nog niet over de teksten gehad...

Not my cup of tea.

Het is niet zo heel verrassend meer dat deze Between Dog and Wolf weer zo'n ijzersterke New Model Army is. De héérlijk vette drumpartijen, de scheurgitaren, het rasperige, venijnige stemgeluid van zanger Justin Sullivan, maar bovenal de sterke songs lijken wel standaard te zijn voor deze meer rockende dan zweverige oudpostpunkies.

En hoewel ik pas op ongeveer de helft ben - en wellicht nog niet eens - van wat de heren ooit gemaakt hebben, vind ik een luistermarathon als deze nu al een superdesuperleuke inhaalslag.

*totempaal midden in de kamer zet*