Donna Summer - Greatest Hits (1977)

Het allereerste Greatest hits-album van Donna Summer, eind '77 uitgebracht kort na het enorme hitsucces van I feel love en het veel bescheidenere succes van de daaropvolgende single I remember yesterday. Het was mijn eerste LP van Donna Summer, die tot dan toe vooral in Europese landen succesvol was geweest. Hits als The hostage en Lady of the night waren hier en in Duitsland al top-10 hits voordat Donna op grote schaal doorbrak in de VS met Love to love you baby. Could it me magic bestendigde het internationale succes en wat daarop volgde, is disco-geschiedenis.

Natuurlijk is deze verzamelaar anno nu hopeloos incompleet, maar toch heb ik het nooit over mijn hart kunnen verkrijgen om deze weg te doen. Al was het maar omdat die eerste twee hits maar zelden voorkomen op Donna Summer-compilaties en daarnaast omdat hier de volledige, bijna zes minuten durende originele album (en single-)versie van I feel love op staat. Die wordt op latere compilaties vaak ingekort tot de Amerikaanse single-versie van 3,5 minuut, maar dan mis je veel, vind ik. Want juist in die instrumentale 'break' die dan volgt, gaat het nummer naar mijn smaak echt de diepte in.

Daarnaast klinkt dit album voor mijn gevoel een beetje als een regulier album, omdat de nummers in een betrekkelijk kort tijdsbestek ('74-'77) zijn opgenomen en evenwichtig over de twee plaatkanten zijn verdeeld. De minimalistische elektronische klanken van I feel love wijken wat af van de overige disconummers, maar dat komt omdat het destijds zo'n vernieuwend geluid was. En door het nummer vooraan te plaatsen, zit er toch een logische lijn in. Ook geeft dit album een aardig idee van haar vocale capaciteiten, met name in de twee afsluitende tracks.

Mijn plaatversie is een Nederlandse persing op het Groovy-label, met een andere hoes, waarop Donna tamelijk devoot zittend poseert met haar armen over haar benen gevouwen. Bovenstaande hoesafbeelding heb ik nooit eerder gezien en het roept bij mij de vraag op of de Europese versie er eerder was dan de Amerikaanse.
Dat zou niet zo gek zijn, want voor Europese begrippen bevat deze plaat aardig wat hits, terwijl de Amerikanen Donna voornamelijk kenden van I feel love en Love to love you baby. Voor hen was dit album vermoedelijk meer een kennismaking met de vroege opnamen van Donna Summer, voordat ze ook daar een echte hit-artieste werd. Ik kan er op internet helaas geen uitsluitsel over vinden.

Ik heb de cassette gehad van dit album ook van Groovy met inderdaad een prachtige foto van een zittende Donna met blauwe blouse. Donna Summer - Greatest Hits (Vinyl, LP) at Discogs

Zie wel dat er een zeldzaam nummer op staat Virgin Mary, schijnt alleen in Nederland op single verschenen te zijn. En alleen op bepaalde versie's van het album Love To Love You Baby (1975)

Op geen enkele digitale verzamelaar te vinden op Spotify behalve ééntje van Giorgio - On the Groove Train volume 1

Donna Summer - Virgin Mary (Audio) - YouTube

Op mijn lp versie staat het. Een Nederlandse persing van het label Groovy.

Het lijkt erop dat je gelijk hebt, wat betreft die Nederlandse single-release: Donna Summer - Virgin Mary (Vinyl) at Discogs
Aardig weetje, ik had er geen idee van. Ik heb alleen de CD-versie van het Love to love you-album en daar staat Virgin Mary niet op. Ik vind het best een aardig nummer, bovendien met een 'stevig' onderwerp: prostitutie. Zou dat, in combinatie met de titel, de Amerikanen ertoe hebben gebracht het niet op de US-release te zetten? Lijkt me niet onwaarschijnlijk.

In elk geval nog een reden om deze LP in de collectie te houden. Tja, zo gaat het natuurlijk niet hard met het purgeren van mijn platencollectie...

Sommige albums van Donna heb ik zowel op Cassette als LP als op CD maar deze verzamelaar is zeldzaam en dus uniek vanwege dat nummer.

Toch verrast dat ik een zeldzaam nummer Virgin Mary wel ken en ook nog heb maar niet meer kan afspelen... cassettedeck is al 15 jaar kaduke

Ik was eerder deze week al blij verrast met Nether Lands een Dan Fogelberg cover op A Tribute to Dan Fogelberg (2017)

Ik heb nog even wat verder gekeken dan mijn neus lang is en ontdek nu dat hier nooit een Amerikaanse versie van geweest is. Daar ging ik automatisch van uit bij het zien van het Atlantic-label, maar dat blijkt volgens Discogs een West-duitse uitgave te zijn, met de hierboven afgebeelde hoes. Daarnaast is er nog een Engelse editie geweest op het GTO-label, met een hoes die een wat andere kleurstelling heeft dan de Nederlandse hoes, maar wel dezelfde foto.

Klinkt een stuk logischer. In de VS werd Donna pas een ster na die twee knoeperds van hits. Voor een compilatie van Donna moesten de Amerikanen wachten tot 1980, met On the radio - Greatest hits vol. 1 en 2. Maar daar lopen de meeste tracks in elkaar over, en alleen al daarom bleef dit album jarenlang een leuk hebbedingetje als compacte verzamelaar van vooral haar Nederlandse en Duitse successen.