Paul Gilbert - Burning Organ (2002)

Deze meestergitarist is bekend als snarenplukker bij Racer X. Maar bij het grote publiek als bandlid van Mr. Big. Paul Gilbert als solo-artiest is er een met 2 gezichten. Of hij maakt luchtige, speelse (Hard) Rock met een vrolijke noot of instrumentale krachtpatserij secu herhalingsoefeningen zonder echte beleving.
Ik geef dus duidelijk de voorkeur aan het eerste en daarvan is Burning Organ zijn beste werk.
Pretentieloze tracks als I Like Rock, Suicide Lover en Muscle Car swingen de pan uit en hebben een hoog meezing gehalte. Zo ook My Drum met een heerlijke groove en er zit een (gewaagde) drumsolo in, geweldig!
Beste Track mijn inziens is het instrumentale titeltrack. Een nummer met een hoog jam gehalte met heerlijke wisselwerking tussen bas, drum, Hammond orgel en natuurlijk gitaar. Maar laat het effe duidelijk zijn, albums die hij gemaakt heeft tot en met Space Ship One zijn grofweg met vocalen. Daarna zijn het meer instrumentaal werk met hier en daar met zang (samenwerkingsverbanden uitgezonderd). En die spreken mij dus veel minder aan. Niet dat ik niet van instrumentale rock houd, want Joe Satriani is hierin vele malen beter. Als gitarist vind ik wel dat Paul in de buurt komt van Joe (in de buurt he?.... )
En dat hoor je vooral bij de speed/metal/heavy rock van Racer X.