God Is an Astronaut - Origins (2013)

God is an Astronaut is een band waar ik op plaat weinig mee heb. Ik zou zeggen te standaard postrock, maar na even denken zijn ze dat eigenlijk niet. De meeste van hun nummers zijn eerder een soort van blauwdruk van een postrock nummer, maar in plaats van het volgens de klassieke ingrediënten verder op te bouwen, gaat men verder met dat 'geraamte'. Meestal erg basic, kaal, en sober. Iets wat ik eigenlijk van meerdere postrock bandjes eens zou willen. En toch, nooit is er echt een vonk. Zelfs hun meer geprezen albums vind ik matig interessant, niet intens, vlak, en wat emotieloos. Wat allemaal haaks staat op hun live optredens, die (ondersteund door visuals) vol emotie, pit, passie, en kracht zitten.

Toch ga ik deze wel enkele luisterbeurten gunnen. Je weet nooit.

Deze groeit toch wel bij vaker beluisteren. Heerlijk plaatje eigenlijk, ik merk dat ik hem toch steeds weer blijf opzetten, waar ik hem eerst wat gewoontjes vond. Halfje erbij.