Toni Childs - House of Hope (1991)

Vreemd dat ik de eerste ben die een bericht hierover plaatst bijna 20 jaar na de realease. In mijn ogen een van de beste CD's die er bestaan. Prachtige zangeres, met nogal wat levenservaring op dat moment. Slechte jeugd in een streng gelovig gezin. relatieproblemen. Alle ellende wordt hier prachtig bezongen en je zou er soms haast emotioneel van worden. Ik ga binnekort eens kijken wat ze daarna gedaan heeft, want deze CD vraagt om meer. Aanrader.

Een zangeres met een bijzondere stem. Gelukkig is ze na een lange periode met problemen aan haar schildklier er gelukkig weer bovenop gekomen. En na 15 jaar ook weer een nieuwe plaat "Keep the faith"

Heb Toni Childs live bijgewoont tijdens concert in maart 1988 in Vredenburg Muziekcentrum te Utrecht.

Dit album is goed; moest er indertijd toen het uit kwam erg aan wennen - vandaar mijn stem nu van 4.5 ster; toentertijd had ik er (denk ik) 3 ster voor gegeven omdat de muziek zo heel anders was/is dan Union.............

Prachtig album vol emotie. Cd gaat o.a. over huiselijk geweld en incest. Titeltrack is gebruikt in de soundtrack "Thelma and Louise". Heaven's Gate is een prachtige ballad.

Ik heb toendertijd zeker twee nummers van haar voorbij horen komen in de serie Miami Vice.

een thematisch zwaar en emotioneel intens album over zaken als alcoholmisbruik/huiselijk geweld "I've Got to Go Now", incest "Daddy's Song" of over de destijds onder het Chileense generaalsbewind verdwenen dissidenten "The Dead Are Dancing". geen lichte kost dat in het teken van heling staat.

Toni Childs schreef de nummers samen met muzikant David Ricketts met wie zij dit album produceerde.
haar bijzondere, krachtige, expressieve stem geeft de liedjes een extra lading mee.

stuk voor stuk memorabele liedjes zoals de ballads "I've Got to Go Now", de lieflijke, ingetogen piano ballad "Heaven's Gate", het klein gehouden "The Dead Are Dancing" prachtig ingekleurd met gitaar en accordeon van David Hidalgo (Los Lobos) en de afsluitende piano ballad "Three Days".

ook de wat voller geinstrumenteerde mid-tempo nummers als "Next to You", de reggae vibes van "House of Hope" met o.a. Andy Summers op gitaar en "I Want to Walk with You" zijn voorzien van fraaie melodieën. het heftige "Daddy's Song" met overstuurde "keyboards & drum programming" en in mindere mate "Where's the Light" vallen qua muziek enigszins uit de toon en beklijven een stuk minder.

de cd versie met 11 nummers bevat een extra Spaanstalige kippenvel versie van "The Dead are Dancing". behalve de prominente bijdragen van multi-instrumentalist David Ricketts werkten o.a. de drummers Jim Keltner en Rick Marotta mee aan dit album.

"House of Hope" met iets minder catchy liedjes dan op haar debuutalbum "Union" is een stuk beter album dan dat in mijn muzikale geheugen stond gegrift en qua muziek een stuk toegankelijker dan de met zware computer beats en "electronics" gevulde opvolger "The Woman's Boat". een album waarbij ik destijds afhaakte. merkwaardig dat er op haar latere albums geen enkele stem werd uitgebracht.
benieuwd of users als Jasper of Brunniepoo die "House of Hope" met 4,5 ster waardeerden daar iets over te melden hebben.

"This album is dedicated to people who are growing,
to people who are just getting by,
and to people who are hanging on for dear life"

Ik kende alleen de eerste twee albums. Die zijn wel van een dusdanige kwaliteit dat ik haar latere werk zeker wil gaan luisteren. Womb viel in ieder geval bepaald niet tegen.

Ik ken alleen dit album en was onder de indruk. Soms heb je van die albums die precies op het juiste moment op je pad komen, dit was er zo één. Ze weet me te raken. Ik houd er altijd wel van om een artiest die me bevalt niet meteen helemaal door te spitten. Zelfs van mijn favoriete artiesten houd ik nog wat albums tegoed. Maar ik ga zeker meer van haar luisteren in de toekomst.