Julie Feeney - Pages (2009)

Soms heb je zo’n dag, dan scroll je door de bakken meuk-cd’s van de kringloper. En dan valt je oog op wat opvallend artwork of zo. En dan ga je het bekijken. En dan check je wat info achterop het hoesje en van het inleg-boekje. En dan zie je een lijst van namen die de volgende instrumenten bespelen: violins, violas, celli, double bass, harp, flute, oboe, clarinet, bassoon, trompet, french horns, trombone en untuned en tuned percussion (geen idee wat het onderscheid daarin precies is). En dan sta je - althans ik - “aan”. En dan doe je snel een MuMe-check. En dan blijkt het werk van Julie Feeney hier volkomen onbekend. En dan doe je snel een wat breder www onderzoekje. En dan blijkt Julie - in Ierland - toch een naam(pje) te zijn. En prijzen gewonnen en zo. En haar derde album Clocks kwam destijds (2012) zomaar meteen op 1 binnen in de Irish Independent Album Chart. En dan is de keuze voor die enkele euro snel gemaakt. In de pocket dus. En toevallig kwam ik een paar bakken verder ook dat ‘Clocks’ tegen. En die dus ook maar in de pocket.

Bij thuiskomst tijdens de voorbereidingen voor het avondmaal eerst Clocks opgezet. Maar dat vond ik niet zo best. Irritant hoge zang - zei mijn jongste dochter ook meteen toen ze de keuken binnenkwam - en weinig bijzondere melodieën, op momenten een beetje truttige folk/pop zelfs. Kan moeilijk volgen dat dat album destijds in Ierland kennelijk zo’n indie-succes was. En getwijfeld of ik tijdens de kook wel door zou gaan met dit album ‘Pages’ (haar tweede). Toch gedaan. En dat beviel me heel veel beter. De zang zit hier nog slechts op een paar momenten in de irritatiezone. Melodieën zijn ook veel sterker. Maar de kracht zit hem vooral in de fraaie klassieke omlijsting - zie het instrumentarium dat ik hiervoor noemde. Julie is absoluut een talent. Schrijft, arrangeert en produceert alles zelf. En volgens haar website werkt ze aan een vierde album.

aERodynamIC, Broem, wellicht is dit album ook iets voor jullie? En anderen?