Arlon - On the Edge (2013)

Poolse neoprogbandjes. Er zijn er duizenden, intussen. De één beter dan de ander. Sommige wat overhyped (Riverside) en sommige schaamteloos onbekend (State Urge, Moonrise).

Deze Arlon doet wat Riverside doet. Sferistische progrock met minimale metalinvloeden. De drummer van Arlon is net zo irritant aanwezig als die van Riverside. Dat het anders gemogen.

Pluspunten zijn het smaakvolle keyboardwerk, de gitaarpartijen en -solo's en de op Simple Minds-lijkende zang. Meerwaarde is ook de saxofoon die zo nu en dan tevoorschijn komt.

Ik hoop dat de band wat gas terug neemt, wat drumpartijen betreft, op de volgende platen.

Ga hem eens proberen!

Het heeft ook raakvlakken met Votum, en ik vind hem steeds beter worden.

Kans op verhoging zit er wel in.

Qua punten ga ik met je mee. Het is inderdaad lekkere muziek, ben door MuMe toch al een inhaalslag aan het maken op de latere Neoprog.
Muzikaal doet deze het net boven gemiddeld zeg maar bij mij, het drumwerk valt mij echter niet negatief op. Hij doet lekker mee vind ik Inderdaad, een vette keyboardsound met mooi slepend gitaarwerk wat me af en toe doet denken aan het Pendragon geluid begin jaren '90. Jammer is dat nergens eens even lekker doorgebeten wordt. Het blijft allemaal wel braaf zeg maar! De zang hier tenslotte past goed bij de muziek, mag zich niet meten met Jim Kerr als je het mij vraagt. Niet slecht, maar niet echt opvallend. Pluspunten zitten voor mij vooral in de verzorgde compositie's en het lekkere keyboard- en gitaarwerk.