Robbie Fulks - Gone Away Backward (2013)

Kistenkuif, meestal schrijf je wel een berichtje wanneer je stemt. Hoe moet ik nu weten of het interessant voor me is?

Sommige van mijn tips kun je gewoon ongehoord en zonder commentaar aanschaffen. Doe ik zelf ook. Dit album van Fulks vind ik een waardige opvolger van het vorige, Georgia Hard. Dat was en is een zeer fris en opwekkend ouderwets uptempo countryalbum. Deze laatste is puur akoestisch, rustiger, beschouwend qua teksten en met veel aandacht voor het geweldige instrumentale talent van de musici. Naarmate Robbie Fulks ouder wordt neemt de kwaliteit van zijn albums alleen maar toe, zo lijkt het tenminste.

Dit is bij mij een duidelijke groeiplaat gebleken en verslavend.

Wauw, al vijf stemmen. Het wordt nog weleens wat met country op MusicMeter!

Zou mooi zijn! Als is dit natuurlijk niet allemaal even 'country'. Als ik er geen label op kan plakken noem ik het meestal maar gewoon 'Americana'.
Prima album trouwens, ik kende Robbie Fulks eerlijk gezegd nog niet.
Voorbeeldje van zijn klasse: hoe cliché een nummer als 'That's Where I'm From' eigenlijk is, zowel qua tekst als melodie, hij weet het toch zo te zingen zodat ik er kippenvel van krijg. En ik kom bepaald niet uit the States...

Ook een leuk weetje, ik las ergens dat dit album geproduceerd is door Steve Albini; wellicht dat de kenners hier iets van terug kunnen horen (ik eerlijk gezegd niet, hoewel de productie piekfijn in ordnung is).

dat het nooit te laat is om "goede" muziek te ontdekken, blijkt wel uit mijn eerste kennismaking met de muziek van Robbie Fulks.

ingegeven door de positieve berichten hierboven waarvoor dank, onlangs dit album ergens uit de uitverkoopbakken gevist. 10 eigen sterke liedjes van Robbie Fulks en 2 instrumentale nummers (public domain) "Snake Chapman's Tune" dat klinkt als eeuwenoude Appalachian folk en "Pacific Slope".

geen mainstream (gepolijste Nashville country), outlaw country of rootsrock, maar fraaie americana (folk/country en bluegrass) op dit voornamelijk akoestische album, waar opvallend genoeg drums en basgitaar ontbreken, maar niet gemist worden.

de bluegrass is prominent aanwezig op nummers als "Long I Ride", "When You Get to the Bottom" en "Sometimes the Grass is Really Greener" met fraaie samenzang en laat zich op het hele album gelden met instrumenten als banjo, dobro, fiddle en mandoline. deze nummers roepen bij mij de muziek van John Starling in herinnering. zijn fingerpicking gitaarspel op het ingetogen "Imogene" doet dan weer denken aan de muziek van collega singer/songwriter Chris Smither.

het autobiografische "That's Where I'm From", "Guess I Got It Wrong" en "The Many Disguises of God" zijn fraaie alt.country ballads. in de laatste categorie valt ook de ijzersterke afsluiter "Rose of the Summer".

Robbie Fulks schrijft bovengemiddeld goede liedjes, beschikt over een prima bij dit genre passende stem, waarbij veel van zijn liedjes nostalgisch en melancholisch verhalen over het oude Amerika.
liefhebbers van een album als pak 'em beet "Train a Comin" van Steve Earle, zal deze muziek ook aanspreken.

Album werd geproduceerd door wijlen Steve Albini
Recorded at Electrical Audio, Chicago, Illinois

Robbie Fulks: vocals, acoustic guitar
Jenny Scheinman: fiddle
Mike Bub: banjo, bass fiddle, baritone vocal
Robbie Gjersoe: dobro, guitar, tenor vocal
Ron Spears: bass fiddle, mandolin, tenor vocal