Behoorlijk donker album waar de verdoemenis de hoofdmoot van is. Vrolijk is anders. Maar vreemd genoeg voelt de melancholie aan als een warme deken die troost geeft in bange dagen. Een zware sfeer waar een zekere berusting van uitgaat. Het gaat nu even niet goed, maar ooit breken er betere tijden aan. Het grunten van de vocalist is hierbij zeer toepasselijk. Het versterkt de lood zwarte metal op een voortreffelijke manier. De stem van de zanger doet mij wat denken aan een zeurderige Roger Waters. Ondanks het zwarte karakter van de muziek heb ik wel genoten van de toonkunst.