Juana Molina - Wed 21 (2013)

Hè kan ik nog niet naar bed....want je zal bij het zoeken naar nieuwe muziek maar dit album tegenkomen, dat moet natuurlijk beluisterd worden.

Kan er nog niet veel zinnigs over zeggen. Aangezien ik alleen Un Dia als vergelijkingsmateriaal heb, in vergelijking is dit album een stuk voller, met meer gebruik van de elektrische gitaar en beats. Zo op het eerste gehoor bespeur ik een hypnotiserende, techno-achtige invloed.

Wat een bijzondere plaat. De instrumentatie is veel voller dan we van haar gewend zijn, maar het blijft Juana Molina. Na vijf lange jaren stilte eindelijk een nieuw meesterwerkje.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Juana Molina - Wed 21 - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Jammer dat de score hier vertekend wordt doordat iemand - vraag me niet waarom - een 1,0* heeft gegeven. Want na maanden van luisteren mag ik toch concluderen dat dit album netjes naast de andere albums van Juana Molina mag staan. Toegegeven: de dissonante akkoorden en vreemde ritmes zijn niet voor iedereen weggelegd, maar als je daar doorheen prikt verschijnen al snel liedjes met een meditatieve kwaliteit en een uniek soort schoonheid.

Op dit album verfijnt Juana haar techniek van loopjes maken en polyritmische patronen verweven, en voegt ze ten opzichte van eerder werk een flinke en functionele synthetische laag toe - een principe waar ze op het onlangs uitgekomen Halo verder mee experimenteert. En dat zijn niet gekunstelde, achteraf in de studio toegevoegde lagen; die maakt ze gewoon ter plekke met effectpedalen, stemvervormers en synthesizers. Dat is namelijk duidelijk te zien bij de vele live-optredens die ik op YouTube heb bekeken, waarop de nummers verrassend genoeg net zo goed uit de verf komen als op plaat. Een diepe buiging voor deze dame en haar buitenaardse muziek.