Larry Gus - Years Not Living (2013)

live geweldig, een sensatie, op zijn albums wat braver helaas....

Larry Gus is knotsgek. Iedereen die hem live heeft gezien kan dat beamen. Raast met veel te veel energie over het podium heen, loopt veel te enthousiast op zijn drumpads te meppen, rent rondjes door het publiek, gaat volledig op in zijn muziek. Intrigerend om te zien, op z'n minst!

Toch heeft ie daardoor de reputatie vooral een live-artiest te zijn. Zijn studiowerk is echter prachtig maar vergt wellicht wat meer luisterbeurten. Prachtig en eveneens intrigerend.

Alleen de totstandkoming is al intrigerend. Hij had een shitload aan samples en het overweldigde hem. Dus hij besloot ze te ordenen in categorieën. Wat overzicht aanbrengen. Hij raakte geïnspireerd door Life: a User's Manual, een boek van Georges Perec. Perec gebruikte algoritmes om onderdeel van zijn en andermans verhalen samen te brengen tot nieuwe verhalen. Perec schreef formules om de verhalen samen te stellen. Gus werd echter geraakt door de verhalen vóórdat hij van dit schrijfproces afwist. Hij besloot ook zoiets te proberen.

Hij deelde alle samples in categorieën als hoofdmelodie en percussie in, en van elke categorie moest er per lied eentje voorkomen. Samples mochten moet gepitcht worden. Zo had hij een rij aan regels. En alle mogelijkheden moesten uitgeprobeerd worden. Is Larry gek of gewoon een perfectionistische autist? Ik heb hem gesproken en ik neig naar dat laatste.

Leidt dat niet tot enorm uitgedachte, emotieloze muziek? Nou ik had hetzelfde als Larry bij het boek: het raakte me voor ik van dit proces wist. Nu eens is het heerlijk opzwepend en dansbaar, dan weer onheilspellend of juist lichtvoetig en poppy. Zijn harde schijf met samples bestond schijnbaar uit samples van muziek over de gehele wereld. Het voelt als een orkest van een zooitje ongeregeld aan wereldmuzikanten met Larry als dirigent. Het vliegt alle kanten op.

Uiteindelijk is het ook Larry die alles aan elkaar zingt en dat doet hij met gevoel voor melodie, dus ja: ook de liedjes zijn in orde! Maar het voelt vooral alsof iemand in een platenzaak alle platen in het vakje 'wereldmuziek' door elkaar heeft gegooid. Dat leidt tot een plaat die mij al zeven jaar lang elke luisterbeurt weet te verrassen, in vervoering weet te brengen en zelfs weet te roeren door de fraaie melodieën, maar vooral ontzettend vrolijk weet te maken.

Ben er dan eindelijk aan toegekomen om uitvoerig met dit album kennis te maken. Geweldige dosis muziek inderdaad, wat een heerlijk stuiterbal aan ideeën, sferen en invloeden zeg. Arrie, bedankt voor de tip!