Yuck - Glow & Behold (2013)

Middle Sea klinkt alvast erg goed, clip is bijgevoegd.

Has it leaked ? Yes, it did ! & I like it.

Ze staan in het voorprogramma van Pixies dus ik was wel benieuwd naar het hele album i.p.v. alleen de singles.
Ik vind het eerlijk gezegd allemaal maar een beetje flauwe hap.

Doet me een beetje denken aan de band My Vitriol en het lijkt er op dat ze de Pumpkins (met name de James Iha kant) wel leuk vinden

Rebirth is een geweldig nummer!

Minder spannend dan het debuut dat spontaner overkomt. Maar wat de band daaraan verloren heeft wordt (gedeeltelijk) gecompenseerd door zorgvuldig opgebouwde sfeervolle songs. Meer richting pop dan het debuut met af en toe gelukkig nog wel een scherp randje (al mocht het meer).

Stel: Thom Yorke verlaat Radiohead of Kevin Shields laat My Bloody Valentine voor wat het is. Is er nog leven in de brouwerij als zo'n geluidsbepalend persoon de band verlaat? Iets soortgelijks overkwam de Britse indierockband Yuck. Na hun doorbraakdebuut Yuck, verliet frontman Daniel Blumberg de band om een solo-carrière te starten. Gitarist Max Blom nam het stokje over en Yuck maakte met Glow & Behold een doorstart. Maar werkt die net zo goed?

We gaan de spoiler gewoon meteen weggeven: ja, dat werkt zeker net zo goed. Het rauwe randje van het debuut is grotendeels verdwenen, en een meer uitgebalanceerd en dromerig geluid kwam er voor in de plaats. Op Glow & Behold krijgen we te maken met echte luisterliedjes die soms bijna tegen het gladde aan zitten. Gedragen indie-songs met rijke arrangementen, waarbij strijkers en blazers voor extra sfeer niet gemeden worden. 'Out Of Time' en 'Memorial Fields' zijn daar de beste voorbeelden van. Fantastisch in elkaar gestoken liedjes met een flink dromerig sausje. Het is goed om te horen dat de stem van Blom hier bij uitstek geschikt voor lijkt. Zijn rustgevende, wat hese stemgeluid geeft de liedjes een intieme sfeer mee.

Tegenover die echte luisterliedjes staan ook de stevigere singles. Qua geluid ligt het rockende 'Middle Sea' het meest in het verlengde van het debuut. Het mysterieuze, uit gitaarlagen opgebouwde 'Rebirth' doet echter weer denken aan de shoegaze die My Bloody Valentine begin jaren '90 de wereld in hielp. Het verslavende 'Lose My Breath' roept diezelfde shoegaze-veteranen in herinnering, maar geeft het geheel meer melodie mee. Het intense, stemmige en meeslepende 'Somewhere' is het aansteker-momentje van de plaat. Een hoogtepunt dat zorgt voor kippenvel.

Helaas volgen naar het einde toe een aantal nummers die niet behoren tot de hoogtepunten van de plaat. Met het semi-akoustische 'Nothing New' wordt de plank misgeslagen. De bijna Johan-achtige ballad 'How Does It Feel' mist ook veel aan de benodigde spanning. Met 'Twilight In Maple Shade' en de titeltrack herpakt Yuck zich vervolgens aardig maar het hoge niveau van het eerste half uur van de plaat wordt niet meer bereikt. Toch mag dat de pret niet drukken. Yuck 2.0 kan met deze grotendeels geweldige plaat prima voor de dag komen.

Van: Daan's Muziek Blog

Ik vind eerlijk gezegd deze plaat nog steeds niet erg boeiend maar er zit zeker groei in. Waar de eerste plaat me vooral deed terugdenken aan de slaapverwekkende twee/c86 rip-off van The Pains of Being Pure at Heart gemixt met wat hardere Dinosaur jr invloeden heeft Yuck op deze plaat zijn geluid omgebouwd naar iets rustigere en gedreven.

Op deze plaat klinken vooral bands als Superchunk en zelfs dingen als latere slowdive(Memorial Fields) door, wat leidt tot een rustigere en evenwichtigere plaat. Maar toch is het allemaal net wat te oppervlakkig om mij echt te boeien. Iets wat de band verrassend wel deed op incubate en hit the city. Een energieke en met net dat extra stukje speel plezier gespeelde nummers die er voor zorgen dat ze een prima live band zijn geworden. Een liveband waar ik misschien niet speciaal voor naar een los concert zal gaan maar wel een prima festival act.

Heel erg binnen de randjes maar het gaat de betere kant op.

3*

Het album Glow & Behold van de Britse band Yuck uit 2013 is een plaat die mij helaas niet helemaal overtuigt. Zelfs als je van indie- en shoegaze-muziek houdt zo als ik, zou dit album misschien iets voor me kunnen zijn, maar het mist vooral in het tweede deel de kracht en originaliteit om echt indruk te maken. Het heeft wel een paar mooie momenten aan het begin.

Het album begint met Sunrise in Maple Shade, een nummer dat rustig en dromerig klinkt. Het is niet slecht, maar het trekt niet meteen mijn aandacht. Daarna komt Out of Time, een liedje dat wat meer energie heeft, en voor mij de favoriet van het album is. Het voelt alsof de band probeert om hun oude sound vast te houden, maar het lukt niet helemaal om de luisteraar mee te nemen.

In het vervolg haalt alleen Rebirth dit zelfde niveau. Verder zijn Lose My Brath en Middle Sea het noemen waard. Na Rebirth gaat het alleen maar bergafwaarts. Wat Glow & Behold vooral tegenwerkt, is mijns inziens het gebrek aan energie en originaliteit. Veel nummers klinken hetzelfde en blijven hangen in een soort saaie middenmoot. De band lijkt te worstelen met het vinden van een richting, en dat hoor je aan de muziek. Het album mist de spanning en spontaniteit van hun debuut, en dat is jammer.

Kortom, Glow & Behold is een album dat niet heel slecht is, maar mij ook niet echt boeit. Het heeft een paar redelijke nummers, maar mist de kracht en originaliteit om echt indruk te maken. Voor fans van Yuck is het misschien nog wel leuk, maar voor nieuwe luisteraars is het niet echt een aanrader.

Waardering: 3

Sunrise in Maple Shade - 3
Out of Time - 4
Lose My Breath - 3,5
Memorial Fields - 3
Middle Sea - 3,5
Rebirth - 4
Somewhere - 3
Nothing New - 2,5
How Does It Feel - 3
Twilight in Maple Shade (Chinese Cymbals) - 3
Glow & Behold - 3

Bericht verplaatst naar Daniel Blumberg.