Lydia Loveless - The Only Man (2010)

Mijn stem van 4 sterren zullen de meeste mensen aan de hoge kant vinden, maar ik ben gewoon een fan van Lydia!

Niet perse te hoog, maar vind haar wel steeds meer een eigen gezicht krijgen op latere albums. De EP Boy Crazy voorlopig als hoogtepunt, omdat daar de balans tussen punk en country helemaal compleet is. Al kun je het dan jammer vinden dat de country/bluegrass invloeden sterk verminderd zijn. Op haar nieuwe album zijn ze zelfs bijna helemaal weg, om in plaats daarvan voor een meer volwassen Neko Case-achtig geluid te gaan. Ik vind het niet erg, in tegenstelling.

Maargoed, over dit album; Het is net wat te eendimensionaal en het pompt maar op hetzelfde tempo door. Verder is het wel best goed.