Jan De Smet & Arne Van Dongen - Steek Je Vinger in de Lucht (2005)

Ondanks de schijnbare kinderachtigheid is dit een van de leukste cd's die ik ken . De liedjes zijn oorspronkelijk van Woody Guthrie maar nu dus vertaald en opnieuw op muziek gezet op de enige echte Jan De Smet-manier. Een selectie van het te horen instrumentarium: dobro, ukulele, banjo, vineta-chordonica, mondharp, swaneeflute, bulbul-tarang, hamer, schaap, vibraslap, mandoline, duimpiano, kaakslag, koekendoos, doosje camembert, autoharp, plakband, triangel en claxons.

De teksten zijn ongelooflijk speels en virtuoos in hun origineel taalgebruik (meisje tegen de postbode die geen brief bij heeft: Zoek nog een keer zoek zoek / snufelde snuffelde zoek zoek / stubliefterde, bliefterde za-za zoek / is er nu echt niks bij?).
De onderwerpen gaan van het bouwen van een huis en zwemmen tot de eerste ochtend in een droog bed, en hoewel ik de leeftijd zelf wat ontgroeid ben denk ik dat alles erg herkenbaar is zonder te kinderachtig te worden. Erg mooi is ook nummer 12 over iemand die zich naar zijn vriendinnetje opstuurt (En 's morgens zit ik in je brievenbus / let goed op als je me kust / er zit nog plaksel op mijn kop / want ik stuur, ik stuur mezelf wel op). Of in het liedje Blinkeuh: Mamma oh mama, oh was me was / smoeltje was, oh was me was / Mama oh mama, oh was me was / want ik moet... / goed blinkeuh. .
De cd kan niet bereiken wat de schitterende voorstelling deed (stel het je maar voor: een zaal vol kleuters en dan twee rare mannen vanvoor die rare liedjes zingen en op wel vijftig verschillende om ter vreemdste instrumenten spelen!) maar het is zo toch ook zeker de moeite. En zelfs als jonge twintiger kan ik me niet inhouden om mee te zingen als ik het hoor .