American Music Club - Everclear (1991)

Rise is heel mooi. Crabwalk heeft ook wat. Voor de rest kabbelt het gewoon voort.

Mijn eerste ontmoeting met The American Music Club en haar -ondanks alles- charismatische frontman.

Ik heb daarna alles van ze uitgechecked, boeiende band.

Eén van de betere van AMC, begint al goed met het eerste nummer, en daarna stelt het ook niet teleur.

Waar de thematiek van hun sleutelplaat California - zeker na de euforische recensies aldaar - me uitermate aanspreekt, en de muziek t.n.o. een stukje minder, is dit album behept met het omgekeerde: het gaat lekker het oor in, maar kabbelt iets te gratuit het andere oor weer uit. Nog één keertje luisteren, en dan weet ik of ik dit op drie of drieenhalf sterren begroot.

Raar dat ik nooit eerder tegen deze band ben aangelopen op e.o.a. wijze. Ze hebben een toegankelijk geluid, hebben een handje van goed in het gehoor liggende liedjes en toch onderscheidend genoeg om eigen te blijven, zonder de knieval voor commercie te maken. Dit is i.i.g. een prima kennismaking en eentje die mij ook nieuwsgierig maakt naar wat ze nog meer gedaan hebben. Het is niet over de gehele linie hozanna, maar blijft wel boeien.