San Fermin - San Fermin (2013)

Sonsick en Daedalus klonken erg sterk. Maakt mij nieuwsgierig naar de rest.

Mooie stemmige muziek die je van een klassiek geschoold muzikant verwacht, maar San Fermin voegt bijzondere invloeden toe, wat deze muziek niet alleen mooie en stemmig, maar ook spannend en avontuurlijk maakt. Hele bijzondere plaat.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: San Fermin - San Fermin - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Klinkt leuk! Ik ga zo eens luisteren, want zo'n niet alledaagse mix van klanken en invloeden spreekt me wel aan.

Dit is inderdaad een mooi album. Ik mis in je recensie de duidelijke Sufjan Stevensinvloeden, Erwin.

Ik luister nu, ben pas bezig met track 4, maar weet al genoeg. Zodra het album zijn rondje voltooid heeft, ga ik alles nog een keer beluisteren. Ik hoor ook duidelijk wat jaren 70-invloeden. Er zit soul in, door de blazers. De afwisselende vrouwen- en mannenzang, de koortjes, het warme geluid en de relaxte vibe helpen dit ver uitstijgen boven de middelmaat. Een heerlijk album om lekker onderuitgezakt te beluisteren.

Die Sufjan Stevens-invloeden hoor ik ook wel Al denk ik eerder nog dat Stevens en deze Ellis Ludwig-Leone deels in dezelfde vijver hun muzikale bagage hebben opgevist. De parallellen zijn duidelijk.

Klopt, die invloeden zijn wel heel duidelijk. Ik was Sufjan Stevens eigenlijk al weer vergeten. Was dat niet die man die in een paar jaar tijd alle staten van de VS zou bezingen maar na twee is gestopt?

Dat klopt helemaal, Erwin.

Bij vlagen een schitterende plaat. Ik wil vooral even melden dat Daedalus echt een van de mooiste nummers van het jaar is. Wat een magistrale opbouw.

Ik heb hem in m'n jaarlijstje gezet. En hoewel ik de laatste ben om te zeggen dat mijn smaak zaligmakend is, weet ik wel zeker dat veel meer mensen dit in hun jaarlijstje hadden kunnen zetten - als ze het zouden kennen

Toevallig ontdekte ik San Fermin via de 'krenten in de pop', maar anders? Vaak weet je na een paar nummers al of je naar de muziek wilt terugkeren, en nu is deze groep een blijvertje bij me. Het artwork helpt ook mee

Prachtige plaat. Doet me naast Sufjan Stevens ook sterk denken aan Get Well Soon, en door die vrouwenstem en de eigenzinnige composities eigenlijk ook aan de conceptplaat van The Decemberists (Hazards of Love), en dat zijn niet bepaald slechte referenties! Een terechte 'krent in de pop', hulde Erwinz!

Melancholiek verpakt in orkestrale klanken. Het lukt San Fermin uitstekend.

Zodra Allen Tate zingt hoor ik The National in een barok badje en Rae Cassidy zorgt voor de vrouwelijke kant en dan gaat het een Sufjan Stevens richting op.

Het steekt knap in elkaar zonder vermoeiend te worden (wat op papier zo lijkt wellicht).

Gewoon een zeer mooi album.

Nieuw album komt er aan.