Necrophobic - Womb of Lilithu (2013)

Necrophobic is een echte 'net-niet' band. Zeer volgzaam aan hun eigen voorbeelden bewandelden de bandleden gezamenlijk de paden die ze voor zich bestraat zagen worden. Zelf even die manchete pakken en een zijpad scheppen, het zit er gewoon niet in.
Op "Womb Of Lilithu" zitten we weer opgescheept met een potje melodieus getinte deathmetal en een vleugje black. Helemaal in het spoor van het in mijn ogen vreselijk mislukte Reinkaos van Dissection. Alles gekopieerd, de tergende saaiheid incluis. Enkel een stemmig koortje om wat sjeu erin te brengen. Het mag allemaal niet baten. Alles is gematigd, alsof de gehoornde zelve de handrem erop heeft gezet omdat hij zich toch al niet vertegenwoordig voelde door deze veel te brave discipelen.

Ik zet "Darkside" nog maar een keer op.

Een beetje kort door de bocht misschien? Probeer Dawn of the Damned eens.
Het zal wel aan mij liggen, maar Necrophobic vind ik echt wel meer dan dat! Of het nu het debuut, Darkside, Bloodhymns, Death to All, dit album of één van de meer recentere platen zijn, Necrophobic doet voor mij wat Dissection ooit deed voordat Jon Nödtveidt besloot het tijdelijke met het eeuwige te verwisselen.
Of probeer het project In Aphelion eens, waar Necrophobic-gitarist Sebastian Ramstedt al zijn creatieve vrijheden in kwijt kan!
Maar goed, melodieuze death/black metal is dan ook redelijk hoog aan mij besteedt, dus vergeef me als ik bevooroordeeld ben. Echter om dit als 'net-niet' te bestempelen vind ik in dit geval niet terecht! Necrophobic verdient meer respect! Dat gezegd hebbende zal ik deze Womb of Lilithu nog eens nader onder de loep nemen!

Ach, ik wil me best nog eens aan een nieuw uitwerpsel van deze fanboys wagen. Maar alles wat tot nu toe op mijn pad kwam van dit collectief is doordrenkt met odes aan de Grote Voorbeelden. Soms is dat grappig (Thulcandra) maar in dit geval bloedirritant.
Van Slayer tot Dissection, het zit er allemaal in. Maar de schoenveters van diezelfde bands als ook van At The Gates, Unanimated, Gates Of Ishtar en Sacramentum worden nooit gestrikt.

Maar goed, als de laatste overlevering van deze doodvrezenden mijn respect moet afdwingen wil ik me daar zeker eens aan wagen. Zo'n durfal ben ik wel.

Spreek je daar! ...als het zover is.