Daryl Hall / John Oates - War Babies (1974)

Ik ken al hun RCA-werk wel, maar dit Atlantic-werk staat al een lange tijd op mijn verlanglijstje.

Gave Todd Rundgren-produktie en ik heb Hall & Oates nog steeds heel hoog staan en horen ook in mijn album-lijst thuis.

Zeer sterk en ondergewaardeerd album. Eentje die vooral in één keer uitgeluisterd moet worden.

Rundgren drukt z'n stempel zeer duidelijk op het geluid. Veel spacey-geluiden, maar nergens echt te overdadig en heerlijke koortjes waar hij zelf ook aan meedoet. War Babies is opgenomen in dezelfde periode als de eerste Utopia-plaat en Todd z'n eigen Initiation en dat is goed te horen.
Vlotte en soms iets te simpele stukken als Is it a Star en Better Watch your back worden afgewisseld met epische songs zoals 70s scenario en vooral (het hoogtepunt van de plaat!) Screaming through December.

Als Hall & Oates één plaat hebben gemaakt die voor rock-liefhebbers (die verder niets met deze twee heren van doen willen hebben) warm aanbevolen is, dan is deze het wel. Daarna werden ze gladder, hitsiger, zonder -naar mijn smaak- echt slecht te worden. Het is een kwestie van persoonlijke smaak, maar deze plaat staat voor mij synoniem aan Hall & Oates (in tegenstelling tot Maneater ofzo).

Helaas is War Babies moeilijk te vinden; op vinyl zie je in Nederland de US import op Atlantic nog wel eens staan voor een aardig bedrag. De cd is zelfs in Amerika moeilijk verkrijgbaar. Grijp je kans als je 'm tegenkomt.

Een wat minder bekende van Hall and Oates maar er staan toch wel verschillende sterke tracks op.
Voor mij persoonlijk neigt deze wel een beetje te veel naar de rock kant terwijl ze juist zo goed zijn in soulfulle songs met mooie vocalen.
Toch vind ik vooral de eerste 5 nummers erg goed met Can't stop the music voor mij als favoriet.

Todd is met zijn gitaar op dit album in ieder geval goed in vorm.

Todd werkte destijds veel met Hall en Oates samen. Op zijn Live album: Back to the Bars spelen zij ook (weer) met hem mee.
Prima album, door mij later bemachtigd op cd (eindelijk).

Wat een prachtplaat. Nooit geweten dat Hall & Oates ooit wat met Todd Rundgren gedaan hadden. Op papier een rare combinatie, maar dus wel een die werkt.

@woordenaar: Mooi toch dat je dat wereldalbum nog hebt ontdekt?
Nu Back to the Bars (s ook met Hall & Oates)

Een uitermate vermakelijke plaat. Muzikaal gezien is het een pak harder dan we gewend zijn van Hall & Oates. En dat komt natuurlijk door Rundgren. Die een behoorlijk zware stempel op deze plaat drukt. En vreemd genoeg werkt dat prima. War Babies heeft in feite weing nog met hun vorige werk te doen. En volgens mij ook niet met al hun andere platen. Behalve dan dat Hall & Oates nog altijd aanwezig zijn, ha. Ik kan me ook voorstellen dat echte fans van het duo hier eventueel niet veel aan vinden.

Anyway, er staan ook nog eens prima nummers op. Die worden uiteraard geweldig gezongen door Hall. Jammer dat Oates de eerste twee nummers zo nodig moet inzingen. Hall is natuurlijk een veel betere zanger. Verder verzorgt Todd met zijn gitaar en productie voor de nodige scherpe randjes. Maar dat geldt eigenlijk voor de gehele instrumentatie. En nogmaals dat werkt meer dan goed. Alleen War Babies valt een tikkeltje uit de toon. Geen geweldig nummer. En van het laatste nummer ben ik ook niet zo kapot. Vooral het refrein vind ik weinig verheffend. En word me veel te vaak herhaald.
Mijn favorieten tracks zijn met name het funky Beanie G and the Rose Tatoo en vooral het prachtige 70's Senario. Waar Hall nog maar eens bewijst wat voor een geweldige zanger hij is. Maar de rest is zeer zeker ook erg goed.

Mooi en verassend dat Hall & Oates deze koerswijziging ooit hebben aangedurfd !!

Hall & Oates imaken o.h.a. muziek die niet mijn smaak is. Toen ik dit album tegen kwam op mijn speurtocht door de lijstjes van vroeger (OOR jaarlijst 1974) zag ik ook dat dit album een wat vreemde eend in de Hall & Oates bijt is. Tenminste dat maak ik op uit de berichten die ik hierboven lees.
Dus eens goed beluisterd en inderdaad is het allemaal wat minder gepolijst dan op andere albums. Meer rock dan pop.Als 'beloning' 3,5*.

Ach de invloed van Todd Rundgren is op dit album behoorlijk, jorro.