DVA - Post-Sign (2013)

Het gebeurt eigenlijk nooit meer dat ik reikhalzend uit kijk naar een nieuwe release. Maar voor Clock DVA maak ik graag een uitzondering ! Als ik het allemaal goed begrepen heb, is dit album een soort vervolg op c.q. vergelijkbaar met Digital Soundtracks (1992). Meest instrumentale nummers (waarschijnlijk in 1e instantie alleen bedoeld als demo's) in de typerende industriële stijl (electronische avant-garde) die ik zeer kan waarderen.
Deze CD heb ik op de gok besteld zonder de nummers gehoord te hebben, want deze verse schijf van één van mijn favoriete artiesten hoort zonder meer in mijn collectie thuis. Ik moet en ik zal um gewoon hebben ...

Edit 17:15 : het brein achter deze release is natuurlijk gewoon Mr. Clock DVA (Adi Newton) himself ...
Maar omdat op deze hoes alleen DVA staat, wordt dat hier op de site dus aangehouden.

Er staat alleen op de voorzijde DVA, lijkt me meer een grafisch statement. Op de schijf lees ik gewoon ClockDVA en als je 'm op z'n rugnummer wegzet kom je ook bij de C uit....

Ja, dat zou best kunnen, dat het een grafisch statement is. Maar de logica achter het weglaten van de volledige artiestennaam ontgaat me een beetje, eerlijk gezegd. Misschien staat de (C)klo(c)k nu weer een tijdje stil in Mr. Newton's beleving, nu deze worp c.q. release is gedaan (o.i.d.); laat hij het daarom maar weg, en houdt hij het op alleen DVA ?
Op de voorkant van het bijgeleverde 28 pagina's tellende boekje bij dit album staat trouwens ook DVA- Post-Sign; daar wordt de lijn i.i.g. wel consequent doorgetrokken ...

Ben trouwens ook benieuwd of het echt klopt dat dit album in een gelimiteerde oplage van maar 1.000 stuks wordt gefabriceerd. Volgens Discogs (zie Notes) zou dat het geval moeten zijn.
Bij mijn exemplaar zie ik zo gauw geen nummer staan dat daar naar zou kunnen verwijzen.

Als het klopt van die 1.000, heb ik nu misschien wel een (toekomstig) collectors item in mijn bezit ...



Nou, zo cool is dat dus helemaal niet geweest, Zephyr Misschien was de jacht wel weer mooier dan de vangst, of is het bezit van de zaak wel het einde van het vermaak.

Na een aantal draaibeurten ben ik nog niet overtuigd of ik deze schijf wel een échte CDVA ga, kan en mag noemen.

Misschien kom ik daar later nog eens (uitgebreid) op terug.

Tja, ik vind 1000 exemplaren niet echt super zeldzaam. Er zijn er in ieder geval 11 te koop op de eerdere discogs link.