Park Jefferson - Park Jefferson (2013)

Laat je niet misleiden door de spuuglelijke hoes - want ugh wat een gedrocht is me dat zeg! Wie wordt er nu wakker met het idee: vandaag ga ik eens een foto van een halfvergaan dierenlijk opzoeken om als uithangbord te dienen voor deze muziek waaraan ik zo lang heb gewerkt. Bij extreme metalmuziek kan ik dat nog ergens begrijpen, daar is choqueren en walging opwekken soms de bedoeling en deel van de relatieve aantrekkingskracht. Maar bij Park Jefferson (die deel uitmaken van de 90s emo revival) snap ik de link helemaal niet. Misschien dat ze dit als een symbool voor de teloorgang van de emo scene bedoelen, nu Snowing en Algernon Cadwallader er niet meer zijn is die immers verworden tot één en al halfslachtige poging om voorgenoemde te kopiëren (terwijl die zelf eigenlijk gewoon Kinsella-bands nabootsten). Nu kan je wel wat namen noemen van bands die boven de middenmoot uitsteken, maar echte toppers zijn er niet meer, al mag Dikembe me verrassen in de toekomst. En hoewel Park Jefferson ook ex-leden van Midwest Pen Pals heeft kunnen zij deze leegte ook niet invullen. - dit is een aanrader die je gratis kan beluisteren/downloaden op hun bandcamp.

De sterkste nummers op deze LP (Closet Anthem) stonden al op hun EP's, er is geen grote stap voorwaarts gebeurd. Aardig goed, niet spectaculair.