Destruction - The Least Successful Human Cannonball (1998)

Eerlijk? Ik vond dit best slecht. Totaal niet de 'Desctruction' waar ik op heb zitten wachten. We zitten spontaan in de 'Groove Metal' wereld waar ze niks te zoeken hebben, het klinkt tenenkrommend slecht en is in het algemeen ongelooflijk saai. Ik weet niet hoe ze er op zijn gekomen dit werkje te maken, is het te maken met de successen die 'Pantera' boekt in deze stijl en hopend op een grote doorbraak? Ik weet het niet maar wat ik wel weet is dat het bij mij niet in de smaak viel. Het album klinkt op sommige vlakken best chaotisch, en voornamelijk saai. De eerste twee nummers lieten nog wel iets leuk achter maar het klinkt voor de rest alsof de mannen flink aan het snuiven waren en maar wat deden. Nee, deze 'grove' plaat laat ik nu wel voor goed aan me voorbij gaan. Keek ook best tegen het werkje op, maar jemig vooral de laatste drie nummers waren echt amateuristisch te noemen. Het begon ook steeds slechter te klinken.

Voorlopige tussenstand:
01. Eternal Devastation
02. Release from Agony
03. Infernal Overkill
04. Cracked Brain
05. The Least Successful Human Cannonball

Dit album heeft Destruction ook uit hun discografie gehaald omdat ze zich dr erg diep voor schamen. Het ging destijds slecht met de band. Toen Schmier terug kwam, ging het weer de goede kant op!