Triumph - Stages (1985)

Dit is wel een degelijke live-plaat.

Spetterdn gitaarwerk van Rik Emmett, vnl op Rock n Roll Machine.

2 studiotracks die de moeite amper waard zijn.
verder precies wat je kan verwachten AOR/stadionrock met supergitaarspel en donderende drums.

Rik Emmett was (en is) een van de topgitaristen uit de tachtiger jaren.

Nee dit vond ik knap waardeloos. De nummers komen totaal niet uit de verf. Ook dat us festival optreden(de 1e keer dat ik de band live hoorde/zag) viel het me al op dat er live en studio bij deze band een groot gat zit. Naar mijn inziens een typische studio band. Een zware misser dit live album

Ik heb de vinyl-versie (MCA2-8020) met volgende tracklist, op de cd-versie ontbreken tracks 3 en 9. Correctie ingediend.

1. When The Lights Go Down
2. Never Surrender
3. Allied Forces
4. Hold On
5. Magic Power
6. Rock And Roll Machine
7. Lay It On The Line
8. A World Of Fantasy
9. Druh Mer Selbo
10. Midsummer's Daydream
11. Spellbound
12. Follow Your Heart
13. Fight The Good Fight
14. Mind Games
15. Empty Inside

De twee studio-tracks zijn Mind Games en Empty Inside. Stages is voor de rest een verzameling livenummers uit de tours voor Allied Forces, Never Surrender en Thunder Seven tussen 1981 en 1985, zoals ook aangegeven op de achterzijde van deze dubbelaar.

Ach hoe heb ik deze live registratie kunnen vergeten bij het aantal top live albums. Triumph is naast Rush een van mijn favoriete bands. Geweldig live album dit met veel spetterend gitaarwerk van Rick Emmet. In Rock and Roll machine gaat hij lekker over de top met zelfs een stukje Hall of the Mountain King erin verwerkt. Prijsnummers zijn Allied Forces,Fight the Good Fight,Magic Power en Never Surrender.

Zoals de titel al doet vermoeden gaat dit op een live album met nummers van verschillende optredens. De nummers zijn allen opgenomen in de periode '81-'84.
Ik heb helaas de versie zonder Allied Forces (één van mijn Triumph favorieten), maar gelukkig valt er zonder dit nummer nog voldoende te genieten.
Vooral Emmett is te horen als zanger (m.u.v. van o.a. Rock & Roll Machine) en ik moet zeggen dat hij live ook prima weet te zingen. Vooral Magic Power komt erg goed uit de verf. Ook zijn gitaarwerk op dat nummer is erg goed en zijn solo werk in het midden van Rock & Roll Machine is ook erg mooi.
Verder vind ik het erg leuk dat ze een live versie van het instrumentale Midsummer's Daydream erop hebben gezet. Een mooi en ontspannen intermezzo.
Ik blijf het toch wel een beetje jammer vinden dat Allied Forces er niet opstaat, want Rock & Roll Machine, Spellbound en Follow Your Heart klinken ook erg goed. Gil Moore weet live ook prima te zingen.
Enigste opmerking is eigenlijk dat ze de geluidskwaliteit best wat hadden mogen opkrikken. Het live werk klinkt allemaal wat vlak en ik zou het best eens willen horen met een wat scherpere geluidskwaliteit.

Iggy merkte al op dat het verschil tussen het studio en live werk bij Triumph best groot is.
Ja, dat is wel te horen als je de studio nummers Mind Games en Empty Inside (twee erg lekkere nummers trouwens), maar dat komt ook omdat ze in hun studio platen veel meer toevoegen.
Meestal is er meer percussie of in het geval van deze twee studio nummers keyboards (door Rob Yale) toegevoegd en zingen er nog eens een aantal achtergrondzangers mee.
Live spelen ze enkel met z'n drieën, dus dan valt dat allemaal weg. Ik denk dan ook dat het live werk moeilijk te vergelijken zal zijn met het studio werk van de band.
Afijn, als ik deze plaat zo hoor is Triumph een sterke live band.

Grappig: Mind Games schijnt zo'n beetje het enigste nummer te zijn waarbij Gil Moore niet drumt. Gary McCracken moest voor hem invallen, omdat Moore een blessure aan één van zijn armen had.