In Solitude - Sister (2013)

Lees mijn recensie van Sister op Zware Metalen.

De mensen die zoeken naar ouderwetse heavy metal zullen al wel kennis hebben gemaakt met In Solitude. Deze Zweden timmeren al elf jaar aan de weg en Sister is de derde plaat. De band heeft vaak vergelijkingen met Mercyful Fate meegekregen maar op deze nieuweling worden die grotendeels op de achtergrond gezet...

Ik heb hem nu een aantal keren beluisterd en ik... worstel nog steeds wat met de sound van dit album. In Solitude zag ik in 2011 op het Into the Grave festival in Leeuwarden. Omdat ze geen enorme indruk op mij achter lieten heb ik toen verder geen aandacht meer aan ze besteed, totdat ik besloot dit album eens een kans te geven.

"Sister" is een aparte luisterervaring, want er komt een mix van verschillende stijlen voorbij. Muzikaal gezien heeft het wat van Heavy Metal, het gitaarwerk klinkt lekker en sommige melodielijnen zijn haast catchy te noemen. Ze hebben er echter een soort "spookachtige" sfeer aan proberen te geven wat mij een beetje aan The Vision Bleak doet denken. Tot dusverre is er eigenlijk nog weinig aan de hand, want bovengenoemde stijlen vind ik allemaal tof en gecombineerd klinkt het nog steeds best goed.

Waar ik echter over struikel is de zanger. Pelle Åhman heeft geen hele gemakkelijke stem om naar te luisteren. Het lichtelijk schreeuwerige/zeurderige karakter doet denken aan (post-)punk en ik vraag me dan ook af of de beste man uit dit genre ook de inspiratie haalt voor zijn eigen manier van zingen. Hij is wel geweldig duidelijk te verstaan, iets dat in dit genre ook niet altijd even gemakkelijk is. Ik vind zijn stemgeluid echter raar combineren met de instrumentatie. Het lijkt er gewoon niet goed bij te passen, waardoor sommige passages bij mij haast als "ongepast" aanvoelen.

Vanwege de fijne instrumentatie kom ik nog wel op 3*, maar ik denk wel In Solitude niet helemaal mijn ding is.

In Solitude is een sinister vijftal, geboren uit de kruising van een Zweedse maagd met een jakhals. De band steekt zijn spirituele band met Satan niet onder stoelen of banken, hoewel zanger Pelle Ahman benadrukt dat er binnen de band nog veel individuele verschillen bestaan wat 'geloofsbelijdenis' betreft. Niet toevallig toerden ze al met Watain, en zijn ze momenteel op ronde met Behemoth en Cradle of Filth. Een kwestie van op dezelfde golflengte te zitten en elkaar te begrijpen tijdens het touren.

In 2008 kwam In Solitude met zijn eerste full CD voor de dag -of was het nacht-, en meteen werd het vergelijk gemaakt met Mercyful Fate, zij het dan zonder de hoogste noten van King Diamond. De lijn met Mercyful Fate werd doorgetrokken in hun tweede album, waarin dat onaardse sfeertje en dat typisch rondjesdraaiend gitaarwerk steeds herkenbaar op de voorgrond zat. Toch droeg In Solitude de last van dat vergelijk met zich mee, in de zin dat ze toch altijd 'de mindere' Mercyful Fate bleven.
lees het volledig verslag :
In Solitude - Sister - Snoozecontrol.be