Toen dit album uitkwam, volgde ik de perikelen rond Stratovarius nog wel, maar in hun muziek had ik geen enkele belangstelling meer. Kort daarna was het ook afgelopen, al was dat maar tijdelijk. Vanavond hoor ik zowaar voor het eerst materiaal van dit album. Gezien de gemiddeldes verwachtte ik een behoorlijk uitgebluste, ongeïnspireerde band. Iets in het verlengde van beide Elements platen, maar dan wellicht nog slechter.
Geen idee dus dat de donkere hoes een behoorlijk duidelijke hint geeft. Dit album is een stuk zwaarder en donkerder dan je van Stratovarius zou verwachten. Zeker de felle openers zorgden voor een schrikreactie. Het doet zelfs denken aan Megadeth. Dit klinkt zelfs erg geïnspireerd en als herboren. Het is natuurlijk wel even wennen aan de nieuwe sound, maar Fight en Götterdämmerung zijn erg sterk. Niet te vergeten dat dit allemaal ook erg fris klinkt. BIj een aantal songs mis ik nog de klik, maar voor deze S/T is het veel makkelijker om waardering op te brengen dan de vorige twee albums.
Tussenstand:
1. Infinite
2. Destiny
3. Episode
4. Dreamscape
5. Visions
6. Twilight Time
7. Stratovarius
8. Fourth Dimension
9. Fright Night
10. Elements Pt. 2
11. Elements Pt. 1