Angra - Holy Land (1996)

De muziek zit goed in elkaar maar wat een slappe hap teksten.......en veel te veel violen.....

Geen slechte plaat, maar wat mij betreft toch wel één van de mindere Angra platen. Z.I.T.O blijft wel een zalig zuiders nummertje. 3*

Vette powermetal uit Brazilie met snelle ritmes, gebruike van percussie en violen.
Heel gave combinatie.

De castratenzang van Andre moet je liggen, maar ik houd er wel van.

Even het gemiddelde omhoog gekrikt.

Wat een waanzinnige en veelzijdige powermetalplaat is dit toch. Echt een hoop symfo en percussie, wat het toch apart zet van andere powermetal bands.

André Matos, je moet er maar tegenkunnen, die stem. Ik trek het wel.

Carolina IV, Nothing To Say, Z.I.T.O.
Ik had dit album ooit op tape maar door verhuizen alles weggedaan.
André Matos heeft een stem die nog het best te vergelijken is met Michael Kiske maar dan zonder ballen. 3,37* is echt te weinig voor dit meesterwerkje.

de periode 1995-1998 was echt mijn powermetal periode. Ik ken dan ook bijna alles van dit soort bandjes uit die tijd.
De laatste plaat van Angra die ik ken is Fireworks, en van de drie Angra-platen die ik ken, vind ik deze echt de meest veelzijdige en dust beste....

Carolina IV is subliem!

Het minder bombastische doch nog steeds uitstekende Fireworks heb ik ook, evenals Rebirth met nieuwe zanger Eduardo Falaschi die minder hoog zingt maar iets "vlakker" waardoor het soms wat saai wordt. Rebirth grijpt trouwens terug naar het geluid van Holy Land.

Grappig Spacefolk, ik heb Angra ook in die periode ontdekt.

Je zou dan eens Centaur een luisterbeurt moeten geven. Is duits en hangt ergens tussen Helloween, Saga en Savataga in....

Een Saga/Savatage-zijprojekt?

Carolina IV is een meesterwerkje.

Muzikaal vind ik dit een heel aardig plaatje. Maar ik irriteer me matosloos aan die zanger. Bij Viper Brazil waar hij nog lekker de hoogte in jengelde, beviel hij me beter.

Heh een paar dagen terug zei ik nog tegen iemand dat deze plaat niet zo sterk was en zie me nou eens een 4,5 uitdelen Power metal met een progressief randje, daar hou ik wel van, en dan ook nog eens met Braziliaanse invloeden erbij. Klinkt uniek, strak en origineel. Alleen de afsluiter vind ik een minpuntje.

Ik zit hier weer heelijk van te genieten.

Toch een erg unieke plaat, zo met al die fluitjes en percussie-instrumenten, gemend met traditionele powermetal en pure progressive rock.

Andre Matos is een zanger waar je van moet houden, want hij gaat wel erg ver de hoogte in soms. En hij heeft zo'n trucje waar hij zijn stem expres laat breken. Ik vind dat wel lekker klinken, maar kan me voorstellen dat niet iedereen dat trekt.

Tip van Jasper1991. Dit album is soms wel lekker, maar mij toch net iets te gelikt.

Volgens mij doel je op zijn snik, maar Tobias Sammet (Edguy, Avantasia) is de koning daarin.

Prachtig broeierig album, met als thema Angra's thuisland Brazilië. Het is niet eens een metal album all the way, maar er zijn ook veel mooie rustigere stukken te horen. Ik mag dat wel, vel zijn met gitaren is tof, maar het hoeft niet altijd per se. Een zeer verfijnde plaat met wat folk-invloedjes (o.a. de titeltrack) en verwijzingen naar klassieke muziek (in "Crossing" en "Deep Blue"). De productie is strak, glad maar hard (typerend voor producties van Sascha Paeth).

Zanger Andre Matos is helaas een week geleden overleden...

Leuke progplaat met sterke composities, flitsend gitaarspel en helaas gedateerd toetsenwerk. Af en toe knalt de samba erdoorheen wat het album een eigen karakter geeft. Zanger doet wat aan die van Supertramp denken als hij de hoogte in gaat.