Car Seat Headrest - Twin Fantasy (2011)

Uit in 2011 en pas ontdekt in 2016, en o zo goed. In eigen beheer Twin Fantasy, en wat een waanzinnige nummers staan hier op, luister maar is naar Beach Life-In-Death. Ik ben niet zo van epische nummers, 6 minuten vind ik nog net kunnen, maar CSH maakt hier een zeer positieve uitzondering op.

Als ik het goed begreep gaat Will dit album dit jaar opnieuw uitbrengen, maar dan zijn alle nummers opnieuw ingespeeld met de hele band die hij sinds Teens of Denial heeft. Voor mij is het een gelukje dat ik dit album nog niet heb beluisterd waardoor de nummers nog als nieuw kunnen voelen.

Van Beach Life-In-Death en Nervous Young Inhumans zijn de nieuwe versies al te vinden.

Op zijn Bandcamo is het nieuw ingespeelde album al te verkrijgen.

Nervous Young Inhumans is wel heel goed hoor!

'Cute Thing' en 'Famous Prophets (Minds)' zijn verdomde briljant. Op deze manier heb ik niet eens interesse in de vernieuwde versie.

Per ongeluk in eerste instantie deze versie van het album binnengehaald. Maar valt niet tegen! Heb inmiddels ook de nieuwe versie aangeschaft, maar het is zeker niet zo dat deze versie daarmee overbodig is. Ja het klinkt wat rommeliger, wat meer lo-fi en het afmixen klinkt niet overal even evenwichtig. Neemt niet weg dat deze versie een spontaniteit, energie en bravoure heeft om je petje voor af te nemen. Doet vaak aan het debuut van The Strokes en The Thermals denken. Het beste voorbeeld is wat mij betreft Nervous Young Inhumans. Deze versie vind ik een stuk sterker dan de wat gelikte, bijna The Killers-achtige nieuwe versie. Dit album krijgt van mij een 4,5*, de nieuwe versie ga ik nog wat vaker luisteren.

De lo-fi, ruwe blueprint van de dit jaar verscheen banduitwerking (Face To Face). Toledo is toch wel in staat om in zijn garage al experimenterend achteloos mooie schetsjes te fabriceren. Met een fascinatie in de songtitels voor 'Death'.

Deze plaat staat momenteel op de eerste positie in de toplijst Electronic. Heb daar toch een beetje moeite mee, merk ik. Want is dit niet gewoon rock? Wel met elektronische invloeden, zoals veel bands, maar voor mij een vreemde eend in de bijt als ik naar de top 10 kijk: o.a. Aphex Twin, Burial, Board of Canada en Biosphere, dát is electronic! Want als dit mede electronic is, is Tame Impala of Radiohead dat ook, lijkt me.

Even over het album zelf, fijne sfeer, mooie liedjes. Zet zeker aan om ook de herbewerking uit dit jaar te beluisteren.

Ik weet het niet met deze plaat, is natuurlijk niet fair om hiermee bv Teens of Denial te vergelijken is 5 jaar later. Vind het rudimentair, op zich niet erg, ik heb vele lofi platen die dat ook zijn maar deze liedjes beklijven (nog) niet, ik heb de lp pas gekocht dus moet nog een paar keer luisteren.
Tja wie de electronic vind, dan kan je Burial ook wel rock gaan noemen.