MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

The Deep Dark Woods - Jubilee (2013)

mijn stem
3,43 (21)
21 stemmen

Canada
Roots
Label: Array

  1. Miles and Miles (5:27)
  2. 18th of December (3:49)
  3. Picture on My Wall (4:31)
  4. Red, Red Rose (2:15)
  5. Gonna Have a Jubilee (4:01)
  6. Pacing the Room (5:16)
  7. East St. Louis (5:43)
  8. A Voice Is Calling (5:42)
  9. I Took to Whoring (3:57)
  10. It’s Been a Long Time (3:26)
  11. Bourbon Street (4:04)
  12. The Beater (6:53)
  13. The Same Thing (10:29)
totale tijdsduur: 1:05:33
zoeken in:
avatar van De Daniël
3,5
Dat is heel goed nieuws

avatar van De Daniël
3,5
Niemand anders die hier naar uitkijkt? De plaat is hier al te streamen: The Deep Dark Woods - 'Jubilee' (album stream) • Music / Video • exclaim.ca

avatar van Lura
Ik ook Maar ik kwam er pas zojuist achter. Vooral Winter hours vind ik echt geniaal.

avatar van staralfur
Zo op het eerste gehoor een lekker herfstig plaatje

avatar van BenZet
3,0
Vind het wat gezapiger dan hun voorganger. Voorlopig houd ik het op drie sterren

avatar van Ducoz
4,0
Ik snap het gemiddelde niet echt, ik vind dit toch ook weer een toffe plaat.
Het klinkt allemaal wel heel erg als 'The Band', maar dan zoals het beste werk van 'The Band' zou klinken
Later meer.

avatar van Lambchop
Goedddd 18th december is mn favo,

avatar van Madjack71
4,0
Voor de kerst een concertkaartje gekregen voor een optreden bij Roepaen, dus het album mag dan ook niet ontbreken. Namen die bij mij opkomen bij het beluisteren ervan zijn o.a. Neil Young (vooral bij het openen), Johnny Cash, Cowboy Junkies en Fleet Foxes (m.n. door het echo effect in sommige nummers). The Band hoor ik ook wel wat vleugjes van, zij het dan zonder de rootskenmerkende Americana sfeer die zij erin wisten te brengen. Jonathan Wilson die met Fanfare een mooi album heeft afgeleverd, zorgde voor de productie en doet het goed, door de instrumentatie zuiver en transparant te laten klinken. 18th December, Picture on My Wall zijn sterke nummers die er uitspringen. Afsluiters The Beater en The Same Thing hebben de neiging een beetje voort te kabbelen, maar op het eind (vooral bij) The Samen Thing komt het toch nog goed terecht. En er is ook weer een straat nummer erbij. Het album heette al Jubilee en Nick Cave had al Jubilee Street, dus dan is het goed om zelf maar met Bourbon Street te komen. Gaanderweg het album sleept het idd. een klein beetje voor, doordat er weinig afwisseling is in de dynamiek van de muziek. Maar slecht wordt nergens. Geloof dat ze dit live wel goed zullen weten neer te zetten.

avatar
Stijn_Slayer
Ondanks de productie van Jonathan Wilson is deze plaat duidelijk een stap terug. Inderdaad wat weinig afwisseling en ook geen prijsnummers die er echt uitspringen. De twee voorgangers stonden daar juist vol mee.

avatar
4,0
'Jubilee' is het 5e album van deze Canadese 'houthakkers' (qua uiterlijk) band en ze blijven trouw aan zichzelf. Muziek ergens tussen ergens tussen de Band, de Byrds, Love en Buffalo Springfield, bepaalt nog steeds de richting, maar het muzikale pad lijkt iedere keer toch weer wat breder te worden. De stemming van de muziek en teksten is weemoedig, in elk nummer sluimert hartzeer en ander klein verdriet, en de strekking van het album is opnieuw duister. Al bij het eerste nummer hoor je het bekende geluid van the Deep Dark Woods : wijd uitwaaierende gitaren, klaaglijk gezang, dragende orgelpartijen en veel tristesse.
Deze plaat werd door neofolkie Jonathan Wilson geproduceerd. Hiervoor werd een chalet in de uitgestrekte bossen van De Rocky Mountains omgebouwd tot een echte studio. Een decor wat geheel past bij deze 'aardse' muziek en ergens hoor je dat ook terug in deze plaat.
Hier op MM wordt deze plaat het minst beoordeeld, of het terecht is weet ik niet. Er staan echt wel mooie nummers op deze plaat. "I Took To Whoring" bijvoorbeeld, ‘a tale of misfortune and some bad company’, een slepende ballade waarin het orgel van Geoff Hilhorst een hoofdrol heeft. In dat nummer hoor je ook nadrukkelijk de invloed van de Engelse jaren 70/80 folkmuziek en dan vooral Fairport Convention. Maar ook erg goed is een een ander beeldende song 'Gonna Have A Jubilee (‘My heart is on fire / The devil’s everywhere / the light is shining / But I can’t stand the glare’) met Ryan Boldt op zijn droevigst – en daardoor ook meteen ook op zijn best. En nog een hoogtepunt: 'Picture On My Wall', een eerlijke, kale song die wel wat doet denken aan The Band. De song bezweert en is dreigend , maar wordt nooit pompeus. En in 'Pacing the room' lijkt er wel enige invloed van Nick Cave en '16 Horsepower' te zijn. Ik vind het dus een mooi album, dat weinig of niet onderdoet voor de andere albums. Komende zondag zijn ze voor een optreden in Nijmegen en daar hoop ik dus wel bij te zijn !

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 12:22 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 12:22 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.