Lillian Axe - Lillian Axe (1988)

Lillian Axe draait inmiddels heel wat jaartjes mee, maar zoals zoveel van dit soort bands, krijgen ze hier op musicmeter bijna geen aandacht. Lillian Axe bracht ons met deze plaat een album dat heerlijk makkelijk beluisterd en wat een lekker hoog meezinggehalte heeft.
Weer een lekker album en het kan aan mij liggen, maar ik hoor in de melodie van Vision in the Night een vleugje terug van Dio's Rainbow in the Dark. Erg leuk.

Alleraardigst debuut van Lillian Axe. Heb 'm laatst op lp gekocht. Ook de laatste die ik van de band nog niet in huis had. Het is op dit debuut allemaal nog niet zo geweldig als op latere (top) albums als Poetic justice, Psychoschizophrenia en Love + war maar toch zijn hier alle ingrediënten al wel aanwezig. Sterke troeven zijn wat mij betreft de geweldige zang van Ron Taylor en de altijd inventieve gitaar partijen van Steve Blaze. Prijsnummers op dit album zijn Dream of a lifetime, Nobody knows, Misery love company en Waiting in the dark voor mij.