Aes Dana - Aftermath 2.0 (2013)

Alweer een goede release van Vincent Villuis, alias Aes Dana.
Deze re-master van zijn Aftermath CD uit 2003 klinkt aardedonker en onheilspellend.
Aftermath 1 begint nog met gefluit van blije amazone vogeltjes maar verandert langzaam in een redelijk creepy verschijning.

Diep donkere ambient afgewisseld met mooi pianospel. Geluidsfragmenten van stemmen die overgaan in monotone soundscapes. Het ligt dan misschien wat minder lekker in het gehoor maar met een koptelefoon is dit toch wel een bijzondere ervaring.

Gedownload van zijn eigen site voor een miezerige 5 Euro.


Lijkt me niet geschikt voor mensen die aan depressies lijden.

Van Aes Dana heb ik de laatste maanden al e.e.a. beluisterd. De 4 albums die ik tot nu toe gehoord heb, vond ik zeker niet slecht, maar ik miste een beetje; laten we zeggen : onderscheidend vermogen.

Maar als ik de term Dark Ambient lees, is mijn interesse wel degelijk gewekt. Mocht dit album mij bevallen, dan zou ik wel voor de fysieke versie gaan. Want dit soort muziek komt toch het best tot zijn recht als je het via een echte "stereo-installatie" hoort !

Dit lijkt me trouwens juist wel een album voor als je depressief bent. Althans : zo heb ik bepaalde 'donkere' albums tot mij genomen als de mood niet je van het was !

De zoektocht kan een aanvang nemen...

Een eerste luisterbeurt achter de rug, en ik moet zeggen : heel zeker de moeite waard !
Veruit het beste wat ik van Aes Dana gehoord heb tot nu toe (dit was nr. 5).

Geen makkelijke kost inderdaad, maar dat hoeft ook niet van mij.

Of het nou echt Dark Ambient is... ? Ik zou eerder gaan voor een soort fusie tussen Ambient en Dark Downtempo. Zo iets ongeveer.

Nee, dit is inderdaad niet een puur Dark Ambient album. Gelukkig niet zou willen zeggen. Laatst heb ik nog een aantal CD's van Lustmord beluisterd....
Die muziek is volgens mij alleen populair in onze TBS klinieken.

Deze plaat van Aes Dana kent een stevige donkere rand waarbij wel de nodige variatie is meegenomen.
Aftermath 7 vind ik hier een voorbeeld van. Donker maar toch mooi.

Ja, ben ik met je eens, wat betreft die variatie.

Sterke afwisseling in de 8 tracks tussen rustig, donker, dreigend, ritmisch (gelukkig geen moordende tempi inzake BPM), sfeervol, af en toe vocalen, mooi pianospel.
Zoals ik in mijn vorige bericht al schreef : een mooi huwelijk tussen Ambient en Downtempo, met een fraaie Donkere Rand eromheen.

Mijn favoriet is (voorlopig ?) de 2e track.

Voor de waardering twijfel ik nog tussen 4 en 4,5, maar **** plak ik hier zeker op.

Volgens mij de enige Aes Dana plaat in mijn collectie die ik nog niet had beoordeeld.

Het verschilt niet zoveel met zijn andere werk. Ik vind hem echt één van de beste in het genre. De moods die hij creëert sluiten precies op mij aan.
Ik vind de muziek heel weids en nergens beknellend, ik kan lekker doorwerken maar ook wegspacen.

Heel ander laken en pak dan bijvoorbeeld Shpongle of Entheogenic.

Mooi omschreven. Kende deze artiest nog niet maar ik ben gelijk de rest aan het opzoeken

En wbt depressie... Ik denk dat bepaalde CD's van Radiohead je eerder van het dak laten springen