Bathory - Octagon (1995)

Dacht ik dat het na 'Requiem' moeilijk slechter kon, dan kom ik dit misbaksel tegen. Want dat is het toch wel. Er staat nog wel wat fraais op (de afsluiter is nog te verteren), maar meer dan de helft van de tijd zit ik me af te vragen wat Quorthon hiermee wilde bereiken. De opener, '33 Something', 'War Supply',... niet om aan te horen.

Gelukkig kan je dan, ik zei het bij 'Requiem' ook al, teruggrijpen naar het oudere spul.

1 schamele ster

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar eigenlijk vindt ik deze plaat helemaal zo slecht nog niet.
Doet mij denken aan het oude Kreator en dat gaat er bij mij in als zoete koek.
Als je de viking metal van eerdere of latere platen verwacht kan ik begrijpen dat dit niet je ding is. Nu is dit niet bepaald een meesterwerk ofzo maar goed genoeg om voor mij een voldoende te scoren.
Als hier iets slecht aan is dan zijn het wel de teksten maar voor de rest kan ik mij hiermee goed vermaken als ik weer eens in een old-school thrash bui ben.

Dit is vreemd. Goed is het niet, maar ik vind het alsnog beter dan Requiem en het debuut. Het is overduidelijk nog steeds walgelijk slecht geproduceerd, maar de agressie en energie zijn wederom wel goed aanwezig. In dat opzicht klinkt Octagon eigenlijk als een iets betere St. Anger: absoluut kutgeluid, maar wel met een juiste intentie. En is dit album nu echt zoveel slechter dan Requiem? Ik vind het stiekem stabieler en beter. Let wel, absoluut niet goed! De productie doet pijn aan mijn oren, maar ik hoor bij vlagen goeie solo's en riffs. Die drums zijn niet om over naar huis te schrijven verder, maar Quorthon's zang past hier nog best bij. Op het randje van een voldoende/onvoldoende, maar voor de hoeveelheid haat die dit album krijgt, valt het me allemaal alsnog best mee.

Tussenstand:
1. Twilight Of The Gods
2. Blood Fire Death
3. Under The Sign Of The Black Mark
4. Hammerheart
5. The Return......
6. Octagon
7. Requiem
8. Bathory

Weer een heel pijnlijke ervaring, al vrees ik dat ik Octagon in mijn verkooplijstje heb staan (en de cd al eens eerder gehoord heb). Er is duidelijk veel mis met dit album, maar tegelijkertijd probeer ik de goede elementen er nog wel uit te pikken. Het grootste probleem is de productie. Het klinkt wer-ke-lijk-waar echt helemaal nergens naar. De drums zijn van niveau koekblik, de gitaren staan laag in de mix, de bas heb ik helemaal niet gehoord en Quorthons zang is..... Qourthons zang. En de teksten zijn best kut.

Omdat ik het toch allemaal maar klote vind, ben ik me een beetje gaan inbeelden hoe Octagon geklonken zou hebben als er daadwerkelijk budget voor het opnemen zou zijn geweest. Ik denk dat je dan alsnog een thrashplaat gehad zou hebben die rijp was voor de vergetelijkheid. Ik denk dat Octagon wel mooi de problemen voor Bathory opsomt anno 1995. De wil om mee te blijven doen, is er wel, maar de populariteit van Bathory zal ongetwijfeld op een dieptepunt geweest zijn. Ik vraag me eigenlijk af waarom Bathory niet meedeed met de black metalgolf van zijn westerburen.

Tussenstand:
1. Under The Sign Of The Black Mark
2. Twilight Of The Gods
3. Blood Fire Death
4. The Return
5. Hammerheart
6. Bathory
7. Requiem
8. Octagon