Bal-Sagoth - Starfire Burning Upon the Ice-Veiled Throne of Ultima Thule (1996)

Mijn exemplaar begint met een paar minuten stilte, namelijk met een cd-rom track.

Daarna waan je je aan het begin van het slagveld waar de ridders zich klaarmaken voor het geweld. Het gevecht waarschijnlijk om the Witch-Queen of Mytos-K 'unn te onthoofden......

Ik weet het ook niet, vind deze plaat wel goed te pruimen, bizarre mix van Power Metal. Black Metal, Folk Metal en Prog Metal.

Originele muziek, vooral toen dit album uitkwam. Erg goed album van hoge kwaliteit.. De nummers voeren je mee naar vergeten tijden en werelden waarin draken, magiërs en strijdlustige figuren door mysterieuze donkere en besneeuwde landschappen dwalen... diverse metalstijlen worden afgewisseld net als een de stemmen die je de nummers al vertellend en zingend/ schreeuwend door slepen... Voor je het weet ben je een uur verder.. wat mij betreft het beste album van de band.. maar kan er niet helemaal over oordelen, want ik ben dan ook later afgehaakt ivm het in mijn ogen " te veel van hetzelfde syndroom"... Ik vind de twee eerste albums eigenlijk het meest interessant om te beluisteren met dit album als hoogtepunt...

Deze heeft na de release heel lang heel hoog op mijn ‘aan te schaffen’ lijstje gestaan. Om onduidelijke reden heb ik hem nooit gekocht, en ben ik deze plaat in de loop der jaren vergeten. Nu zat deze toevallig bij een partij cd’s die ik van iemand kreeg omdat hij ze niet meer draait.
Wat een gemis zeg dat ik deze destijds nooit gekocht heb! Heerlijke power/death metal, met veel bombast en keyboards, zonder dat dit echter verveend wordt.

Zoals zovelen hier, kocht ik in de pré-internetstorie vaak dingen blind als ik er maar iets over gelezen had, het van een bepaald label kwam of dat het gewoon een coole hoes was. Ik zou niet meer weten wat in 1996 de doorslag gaf dat ik deze bij de maandelijkse geoogste stapel voegde op de weg naar de kassa van mijn favoriete platenzaak. (White Noise!) In elk geval was ik thuis redelijk in mijn nopjes met het wereldvreemde Starfire Burning Upon The Ice-Veiled Throne Of Ultima Thule.

Natuurlijk is het de verhalenvertellerij hier die van Bal Sagoth iets origineels maakt. De drukke doch niet al te extreme death/thrash/black metal dat ondergedompeld wordt in allerlei dik aangezette toetsenpartijen, wordt erg vaak naar de achtergrond gedrukt om de narratieven van de vocalist van dienst die zichzelf Lord Byron noemde, de ruimte te geven. Die nemen ons mee naar vervlogen fantasiewerelden waar gespierde helden met magische zwaarden het gaan opnemen tegen onsterfelijke goden die snode plannen smeedden om de wereld van dienst voorgoed in grauwe ellende te dompelen.

Het is vooral het werk van Basil Poledouris dat als belangrijkste inspiratiebron gediend lijkt te hebben, Zijn soundtrack voor Conan the Barbarian is al zo verschrikkelijk metal dat het geen gitaren en drums nodig had. Bal Sagoth bedacht de drukke, welhaast proggy riffjes en drumpatroontjes erbij en ging ermee aan de haal. Af en toe wat nijdige vocalen herinneren aan wat meer traditionele (black)metal dat op dat moment ontzettend populair aan het worden was.

Onlangs haalde ik ook het debuut in huis dat toch een stuk traditioneler (lees: meer als Cradle Of Filth) klinkt dan dit apart getinte album. De albums die volgden presenteerden hetzelfde truukje. En ik dat betekent dat voorzichtig geconcludeerd kan worden dat het in orde is met de juiste stand van het hoofd. Je moet er zin in hebben, zeg maar. Bal Sagoth klinkt op Starfire Burning als een op hol geslagen luisterboek dat maar moeilijk de aandacht vast kan houden.

Met de juiste mindset echter, is het dan weer een buitengewoon epische metalplaat waarbij alles wat metal gaaf maakt in de overdrive gaat. Met zowel invloeden van Virgin Steele en Manowar als invloeden uit de extremere metal. Dan snap ik ook weer direct waarom ik dit kocht, als ook waarom ik het debuut en Battle Magic in huis haalde. Het is een uitermate warrig album dat bij tijd en wijle erg goed doet, maar na verloop van tijd ook weer gaat irriteren. Ik ken eigenlijk geen andere artiesten die dat bij mij voor elkaar krijgen.