The Temptations - Cloud Nine (1969)

Net een programma op canvas aan het bekijken en daar werd dit als een mijlpaal in het funk-genre aangehaald. Toch maar weinig stemmen als dat zo is.

Runaway Child, Running Wild is een geweldig nummer. Cloud Nine is ook een goed nummer. De rest vind ik een stuk minder. De zang vind ik te zoet.

Ambigue plaat.
De markering van het einde van een succesvolle periode van zoetgevooisde soul en het begin van de vernieuwende, overrompelende zwarte psychedelica lopen in elkaar over. En bijten elkaar.
Psychedelic Shack kwam eraan...

Ligt wel lekker in het gehoor, maar kan me nooit echt boeien. Een beetje winkel mall muziek voor mij. Je hoort het wel, maar het komt niet echt binnen.

Toch wat tegenvallende commentaren bij deze psychedelische soulplaat. Ik kan weinig dingen aanwijzen die niet kloppen op deze plaat. Had ook wel verwacht dat The Temptations wat bekender zouden zijn op MuMe.

Album dat zich bevind op het keerpunt van zoetgevooisde Motown songs naar het meer psychedelische werk.

Cloud Nine – niet voor niks een grote hit
I Heard it Through the Grapevine – weinig verheffende cover
Runaway Child, Running Wild – echt wel een lekker nummer
Love is a Hurtin’ Thing – kort maar krachtig
Hey Girl – romantisch
Why Did She Have to Leave Me – prima song
I Need Your Lovin’ – liefdevol
Don’t Let Him Take Your Love From Me – feel the vocals
I Gotta Find a Way – werkt goed met die blazers
Gonna Keep on Tryin’ Till I Win Your Love – prima afsluiter

Deze overgangsplaat van The Temptations naar meer psychedelische funky soul wordt hier momenteel toch wat ondergewaardeerd (3,6*). Een ander album van The Temptations heet Milestone, maar dit was 'm eigenlijk. Hier werd een sound voor the 70's gevormd.

Het hoogtepunt is het fantastische bijna 10 minuten durende Runaway Child, Running Wild. Ook de succesvolle titelsong Cloud Nine mag er wezen. Op kant A van de LP staat verder nog de cover I Heard It Through the Grapevine, die anders en leuk neergezet wordt. De andere zeven songs staan op kant B en zijn ook helemaal niet onaardig. Cloud Nine is soms erg goed, soms erg lekker om naar te luisteren.

Een interessant album van de Temptations. Ik lees hierboven veel dat dit de overgangsplaat is van Motown tot de funk van latere jaren. Ik zou daardoor verwachten dat er veel nummers met een combinatie van stijlen op zou staan, maar vreemd genoeg zijn de nummers juist òf Motown òf funk in mijn oren.

De funk, voornamelijk op de A kant, kan mij een stuk meer bekoren dan de Motown, voornamelijk op de b-kant.
De cover van 'I Heard it Through the Grapevine' had dan weer niet gehoeven.

Al met al vind ik dit helemaal geen slecht album, maar het is voor mij niet het meesterwerk waar sommigen het over hebben.