The Temptations - All Directions (1972)

Bekend nummer 'papa was a rolling stone' goed soul nummer. Redelijke muziek

3,5* ster

"Papa Was a Rolling Stone" vond ik de allermooiste song die ik ooit gehoord heb destijds, heeft een jaar lang op 1 gestaan in mijn persoonlijke top25 destijds.

Briljant.

Is tevens een van mijn favoriete soul nummers. Mooie tekst, mooie opbouw van de song, inderdaad briljant.

Papa Was A Rolling Stone was een nummer, dat toen het op de radio gedraaid werd, vele auto's van de rijstrook afdreef en tot stoppen dwong om te horen hoe het verhaal af zou lopen (Griel Marcus)
Het was ook een nummer dat in de disco zo'n drie of vier keer langs kwam en je evenzovele malen de dansvloer òp dreef om lekker lang te kunnen dansen.
"All he ever did was leave us alone" of was het nou "leave us a loan" ???

Geweldig album! Toen de The Temptations wat meer de funky kant op gingen werden ze beter. Het enige nummer op dit album wat me minder kan bekoren is de Roberta Flack cover.

Begin jaren '70 gingen the Temptations meer de funky soulkant op. Het leverde een paar prima albums op, waaronder dit All Directions. Om maar met de deur in huis te vallen, hierop staat toch HET nummer van de band, het geweldige Papa Was A Rolling Stone in de ultralange overheerlijke albumversie van bijna 12 minuten. Wat fantastisch gespeeld ook door de Motown band, let vooral op de heerlijke 'wah wah guitar' en de prachtige strijkers. Funky Music Sho Nuff Turns Me On, doet precies wat het zegt. Een heerlijke funky opener van de plaat. En samen met Run Charlie Run, heb je zo de funky kant van de plaat.

Op side B gaat het er namelijk meestal wat rustiger aan toe, maar er wordt fraaie soul voorgeschoteld, natuurlijk ook mooi gezongen door de verschillende stemmen van the Temptations. Alleen cover The First Time (I Ever Saw Your Face) zit net wat onder het hoge niveau. Genieten geblazen dus op deze plaat waarop the Temptations en producer Norman Whitfield alle registers open trekken.

I Ain't Got Nothing (met de sample van The Flamingos "I Only Have Eyes for You") en Mother nature zijn de pareltjes van de plaat. Na het monumentale Papa Was a Rolling Stone uiteraard.
Funky Music Sho Nuff Turns Me On en Do your thing zijn ook lekker, al haalt die laatste het niet bij Isaac Hayes.
Goeie plaat!

The Temptation een band die ik al zeker een jaar of 40 ken. Dat wil zeggen qua naam en wat bekende nummers. Voor de rest altijd links laten liggen. Ook in de tijd dat ik me wel voor (vooral oude) soul begon te interesseren. Altijd gedacht dat mijn beperkte soul smaak niet zou stroken met waar The Temptations voor staan. Dat heb ik dus maar mooi harstikke verkeerd gezien. Want deze plaat heeft alles waar mijn soulhart sneller van gaat kloppen. En dat is vooral een bepaalde rauwheid die deze muziek wat mij betreft moet bezitten. Absoluut een MUST voor mij. Zit dat scherpe randje er niet dan haak ik (helaas voor mezelf) al heel snel af.
En of The Temtations deze rauwe rand dus hebben. Hoewel ik op de een of andere manier niet onder de indruk ben van Funky Music Sho Nuff Turns Me On. Kan eigenlijk niet goed uitleggen waarom. Run Charlie Run is prima. Papa Was a Rolling Stone is uiteraard een soul klassieker. En deze versie is wel de beste die ik ken. Bijna 12 minuten lang genieten. Met een overheerlijk dreigend strak wha wha pedaal gitaarspel dat uit de linker box wordt gekwakt. Bespeelt door Melvin Ragin (aka Wah Wah Watson). Een nogal cheesy bijnaam. Maar Ragin maakt die bijnaam dubbel en dwars waard. Want wat staat die kerel me daar toch een partij lekker te spelen zeg. Nou klopt sowieso werkelijk alles in dit nummer. Toch is het Raigin die wat mij betreft de show steelt. Een knop op wiki leert dat The Temptations dit en het vorige nummer niet eens wilden opnemen !!! Love Woke Me Up This Morning viel me in eerste instantie nogal tegen na Rolling Stone. Maar uiteindelijk is het een prima nummer. Het is met name de volgorde die ik niet zo geweldig vind. Met love woke is het rustige gedeelte ook begonnen van deze plaat. Want ook I Ain't Got Nothing, The First Time Ever (I Saw Your Face) en Mother Nature zijn ballads of schurken daar tegenaan. Dat voorlaatste nummer kende ik louter van Goerge Micheal. Geeft waarschijnlijk direct aan hoe beperkt mijn soul kennis is, . Maar ook met hun ballads weten The Temtations te boeien. Vooral Mother Nature is erg sterk. Prachtig gezongen. De meer dan uitstekende afsluiter Do Your Thing is weer ietsjes steviger.

Mooie plaat dus van deze band. Heerlijke typische begin jaren 70 soul. Waarbij het altijd opvalt dat men een bepaalde sfeer weet creëren. Een sfeer die blijkbaar niet te kopiëren valt naar anno nu. Komt ook natuurlijk door de ongekend hoge kwaliteit van de muzikanten/zangers die Amerika toen rijk was.

Waanzinnig album, de eerste drie nummers (zeg kant A) zijn sowieso 5 sterren waard. Daarna wordt het iets meer funk en wat meer smooth. Hoe fantastisch mooi Mother Nature, de cover The First Time Ever (I Saw Your Face) en vooral Do Your Thing (let op het onderhuidse koperwerk!) ook zijn het zorgt er wel voor dat ik geen 5* kan geven maar goed een 4,5* is natuurlijk ook prachtig.

Vandaag nog es het 12 min hoogstandje Papa...beluisterd .blijft door de jaren,...sterk werk en staan als een huis.
Die Norman Whitfield was toch wel geniaal in dit soul meesterwerk
4* voor het album en 5+ voor Papa

Hoe bizar kan een song zijn. Mijn.vader stierf precies op de dag dat ik dit nummer voor het eerst hoorde.Datum....3 September 1973

All Directions als album lijkt wel wat teleurstellend. Het blijft een verzameling covers. Maar dan wel enkele mooi uitschieters met vooral Papa was a rollin' stone natuurlijk. Je hoort dat ze toch wat in de jaren '60 zijn blijven steken. Artiesten als Marvin Gaye of Curtis Mayfield gingen verder met soul en waren wat meer maatschappijkritisch geworden. Dat schemert ook een beetje door dit album, maar het blijft populaire Motown-soul. De muziek is wel mooi en de samenzang van The Temptations zit zeker goed.

Een redelijk goed album met de klepper Papa Was a Rolling Stone!