Virgin Steele - The House of Atreus, Act II (2000)

Act II van The House Of Atreus komt op twee cd's en is net wat te veel van het goede voor mij. Er staan best wel enkele sterke songs op, maar over het algemeen lijkt het wel of Act II vooral bestaat uit afgekeurd overschot van Act I. Met name de By The God's en The Legends suites zijn wat te hoog gegrepen en bestaan vooral uit enkele korte, bij elkaar geraapte niemandalletjes. Om Act II dan weer slecht te noemen gaat mij echter wat te ver. In de vorm van Wings Of Vengeance, The Voice As Weapon en The Wine Of Violence staan er enkele redelijke songs op die zo op het eerste deel hadden gemogen.

Ik blijf er verder echter bij dat de meeste tracks dit niveau gewoon niet halen. Ook het keer op keer weer herhalen van bepaalde melodieën en thema's die al op The Marriage Of Heaven And Hell stonden (en op alle volgende albums dan ook weer opduiken) is nu wel erg afgezaagd aan het worden. Kortom voor mij eerder een teleurstelling, die net wat beter dan gemiddeld is maar zeker niet tippen kan aan Invictus of Act I.

Niet helemaal mee eens, ik vind dat nummers als A Token Of My Hatred en Flames Of Thy Power het met alle gemak kunnen opnemen tegen Kingdom Of The Fearless van deel 1. Aan de andere kant kan ik begrijpen dat mensen het wat langdradig vinden worden, maar ik vind dat het hele concept op deze cd veel beter is uitgewerkt: het voelt aan als een echt verhaal

Interessant concept. Op dit moment vind ik act 2 wat beter. Ligt iets gemakkelijker in het gehoor en qua muzikale afwisseling erg lekker. Eens met Lennert dat het wat beter lijkt uitgewerkt. In ieder geval hebben deze beide albums ervoor gezorgd dat ik maar wat meerdere werkjes van de heren heb aangeschaft. Noble savage t/m marriage part 2. Ben erg benieuwd!

Ik sta eigenlijk nog best wel achter mijn (erg korte) recensie van 2006. Het eerste album vind ik uiteindelijk toch nog net beter omdat de uitschieters daar ook echt gewoon beduidend beter zijn, maar als concept werkt deel 2 toch een stukje beter. CD 1 had gewoon lekker erop los met Wings Of Vengeance, Fire Of Ecstacy en The Voice As Weapon, om uiteindelijk met A Token Of My Hatred en Summoning The Powers twee epische krakers neer te zetten. CD 2 gaat wat meer los met muzikale thema's en intermezzo's, maar het vloeit allemaal wel goed in elkaar over en laat het verhaal zodoende goed tot leven komen. Slechts op het einde met The Waters Of Acheron en Fantasy and Fugue in D Minor (The Death of Orestes) merk ik dat ik toch naar DeFeis wil roepen dat het wel goed was zo. Als we meteen waren doorgegaan in in Resurrection Day, dan was het helemaal mooi geweest.

Tevens markeert dit album ook het einde van de periode waarin Virgin Steele nog wist hoe ze korte powermetalsongs konden schrijven. De gouden periode van Marriage/Invictus/House Of Atreus is hiermee dan ook klaar, eens zien hoe het laatste decennium zich hier precies tot verhoudt.

Voorlopige tussenscore:
1. The Marriage Of Heaven And Hell II
2. The House Of Atreus, Act I
3. The Marriage Of Heaven And Hell I
4. The House Of Atreus, Act II
5. Noble Savage
6. Invictus
7. Guardians Of The Flame
8. Life Among The Ruins
9. Virgin Steele
10. Age of Consent

Dit zwalkt weer tussen interessant en vermoeiend. Jammer dat de spanning van Act 1 hier ver te zoeken is. Slechts een handvol nummers zijn de moeite waard en Virgin Steele mist hier het vermogen om de minder goede of ronduit saaie stukken weg te laten. De beste songs staan aan het eind van cd 1 en het begin van cd 2. Er zijn teveel nietszeggende piano-intermezzo's, maar DeFeis en co blijven teveel hangen in songs met hetzelfde saaie tempo, zonder al teveel opfleuring dmv gitaarpartijen. De kracht zit 'm vooral in de teksten. Die zijn goed en worden ook sterk gebracht door DeFeis, maar instrumentaal kan en moet het eigenlijk gewoon beter zijn.


Tussenstand:
1. Guardians of the Flame
2. Noble Savage
3. The Marriage of Heaven and Hell II
4. The House of Atreus, act I
5. The House of Atreus, act II
6. Virgin Steele
7. The Marriage of Heaven and Hell I
8. Life Among The Ruins
9. Age of Consent
10. Invictus

Kwam deze tegen in mijn cd kast. Ik wist niet eens dat ik deze had, ook geen idee hoe ik er aan kom. Maar leuk vind ik het wel. Ik ken Virgin Steele eigenlijk niet verder, ik heb ooit het debuut op een elpee gehad, maar kan me daar echt geen noot van herinneren. Deze vind ik echt wel leuk, lekkere symfonische powermetal. Dit is meestal niet zo mijn ding, maar als ik in de stemming ben vind ik dit best leuk.

Een heerlijk album wat ik eigenlijk maar te weinig draai. Het loopt allemaal prachtig in elkaar over waarbij een verhaal erg fijn verteld en gespeeld wordt. Echt genieten.